Spanie rozstawiliśmy w kilka minut  i przed kolacją poszliśmy w stronę twierdzy na rekonesans. Ku naszemu zdziwieniu   wrota były  otwarte , więc z” pewną taką nieśmiałością” zapuściliśmy się do środka .Po chwili  natknęliśmy się w ciemnościach na albańską rodzinę  buszującą po kazamatach .Od nich ( a w zasadzie od najmłodszego  uczestnika wycieczki ) dowiedzieliśmy się nieco o historii tego miejsca .Zostaliśmy zaprowadzeni na dach , skąd rozciągał się widok na całą okolicę  .

Pozostałości kwater niezwyciężonej albańskiej armii zrobiły na nas dziwne wrażenie . Ściany udekorowane były intrygującymi  rysunkami  pozostawionymi ponoć przez grupę pochodzących z zachodu plastyków , którzy  tu niegdyś obozowali .Oglądając ich radosną twórczość nie mogliśmy pozbyć się wrażenia , że przy pracy wspomagali się jakimś zielem