Następnego dnia także było chłodno ale mimo to pogoda była jakaś łaskawsza. Udaliśmy się na zwiedzanie Stargardu Szczecińskiego. I znowu, wyposażeni w mapę i aparat udaliśmy się na wycieczkę. I od razu powiem, że w przeciwieństwie do Szczecina, byliśmy bardzo zaskoczeni Stargardem. Ma on sporo do zaoferowania. Stargard ma swój klimat, którego nie wyczuliśmy w Szczecinie… Jakość zabytków wyróżnia Stargard Szczeciński wśród miast Pomorza Środkowego i Zachodniego. Stargard nie bez powodu bywa nazywany Klejnotem Pomorza. Warto nadmienić, że przez miasto przepływa urokliwa i malownicza rzeka Ina.

 

Rzeka Ina

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

            Zwiedzanie starówki Stargardu zaczęliśmy od tunelu neogotyckiego, którego obecny stan pochodzi z XIX wieku. Tunel znajduje się w okolicy nieistniejącego już przedbramia bramy Świętojańskiej.

 

Tunel neogotycki z XIX wieku

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

 

Nieopodal tunelu stoi kościół św. Jana – pojoannicki, trójnawowy, halowy kościół w stylu późnego gotyku. Zaczęto go budować już w XIII wieku, jednak obecny kształt pochodzi z XV wieku. Wewnątrz świątyni znaleźć można unikalne na Pomorzu kryształowe sklepienia kaplic.

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

            Zwiedzając stare miasto co chwila napotykaliśmy się na fragmenty murów miejskich. Stanowiły one podstawowy element umocnienia Stargardu, będącego jednym z najsilniej obwarowanych miast pomorskich. Pierwotna długość murów wynosiła ponad 2200 metrów i jak podaje folder informacyjny (Stargard – Klejnot Pomorza), pierścień murów obejmował obszar równy dwóm poznańskim starówkom. Obecnie z 2 km. i 60 m. murów zachowało się i tak całkiem sporo bo 1 km. i 40 m. Mur (wysokości do 8 m.) był dodatkowo wspomagany przez czatownie – półbaszty, baszty, bramy z przedbramiami, basteje oraz bastiony  (oddzielone od nich fosą wewnętrzną i oblane zewnętrzną).

 

Mury obronne miasta - fragmenty

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

 

 

            Na starym mieście zobaczyć można pięknie zachowane bramy i baszty. Są to: bramy – Młyńska (Portowa), Wałowa, Pyrzycka, oraz baszty – Białogłówka, Jeńców, Tkaczy (Lodowa), Morze Czerwone.

            W kilku zdaniach opiszę wyżej wymienione obiekty:

            Brama Młyńska (Portowa, Wodna) – z XV wieku. W średniowieczu opuszczano na noc bronę do koryta rzeki. Zabezpieczała ona przed intruzami port stargardzki, który znajdował się wewnątrz obwarowań. Brama jest unikatem w skali europejskiej!!!  

 

Brama Młyńska

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

 

 

            Brama Wałowa – z XV wieku, ale szczyty i sygnaturka pochodzą z renesansu (XVI i XVII wiek).

 

Brama Wałowa

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

 

            Brama Pyrzycka – z XIII – XV wieku. Jest jedną z najpiękniejszych na Pomorzu!

 

Brama Pyrzycka

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

 

 

            Baszta Białogłówka – z XV wieku. Sięga 30 m (ma 6 kondygnacji wraz z lochem więziennym). Nazwa pochodzi od koloru stożka, lub według legendy od broniącej jej białogłowy. 

 

Baszta Białogłówka

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

 

            Baszta Jeńców – z XV wieku, najprostsza ze stargardzkich baszt. Wysokość – 13 m.

            Baszta Tkaczy (Lodowa, Wieża Sukienników) – pochodzi z XV wieku, posiada 8 kondygnacji oraz wysokość 31 m. Jedna z najokazalszych baszt w Polsce!

            Baszta Morze Czerwone – o wysokości 34 m., 7 kondygnacjach i 3 galeriach obronnych. Przejście pod basztą wykonano w 1869 roku. Nazwa – Morze Czerwone – nawiązuje do rudawego koloru bagna przed basztą. Niektórzy twierdzą że nie chodzi tylko o bagno ale także o legendę według której przelano tutaj morze krwi. W sezonie letnim baszta stanowi punkt widokowy. Jest to najokazalsza baszta miejska w Polsce!!!

 

Baszta Morze Czerwone

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

 

 

            Na terenie  i w obrębie starego miasta zobaczyć można także między innymi:

            Ratusz – najokazalszy z tych średniowiecznych ratuszy na Pomorzu. Pochodzi z około 1250 roku, natomiast obecny kształt wywodzi się z XVI wieku.

            Odwach – około 1720 roku w stylu barokowym. Siedziba straży stargardzkiego garnizonu. Obecnie muzeum.

            Kolegiata NMP Królowej Świata – początek budowy w 1292 roku, obecna bryła pochodzi z XIV – XV wieku. Bazylika posiada 2 wieże i wieniec kaplic w obejściu chóru. Koronkowe, ceramiczne zdobienia elewacji, i oryginalny wystrój wież – tzw. blenda stargardzka. Wnętrze w ciągu wieków zubożało, mimo to posiada kilka cennych, wiekowych obiektów. Najpiękniejszy, gotycki ceglany kościół w Polsce!!! Najcenniejszy zabytek Pomorza Zachodniego i środkowego!!! Był inspiracją dla twórców dziesiątków budowli w minimum trzech krajach.  

 

Kolegiata NMP Królowej Świata

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

 

 

            Basteja –  z początku XVI wieku. Wysunięty przed lico muru element fortyfikacji. Obecnie muzeum.  

            Wieża ciśnień – z 1896 – 97 roku. Wysoka na 65 m. o bogato zdobionej elewacji. Bardzo piękna.  Rzadki tego typu zabytek techniki!!!

 

Neogotycka wieża ciśnień

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

Autor zdjęcia: Marta_Antonina

 

 

 

            Krzyż pokutny – pełniący obecnie raczej funkcje ciekawostki. Jest największym w Polsce i jednym z największych na świecie tego typu obiektów. Jego wysokość sięga 3,77 m. Wykonany z wapienia gotlandzkiego w 1542 roku, jako zadośćuczynienie mordercy za zbrodnię.

 

Krzyż pokutny

 

Autor zdjęcia: Marta_Antonina