Rankiem następnego dnia zdecydowaliśmy się iść na Połoninę Caryńską . Z Ustrzyk Górnych prowadzi na nią czerwony szlak, podejście jest bardzo delikatne, a cała trasa obfituje w niesamowite krajobrazy. Praktycznie przez 4 godziny idzie się grzbietem połoniny, po obu stronach widać doliny, w których zagnieżdżone są małe wioseczki, w oddali natomiast co wyższe szczyty.

Połoninę Caryńską przechodzi się jednak dość szybko i kiedy znaleźliśmy się w Berehach Górnych, postanowiliśmy pokonać jeszcze Połoninę Wetlińską. Podejście było troszkę bardziej męczące, tłok na szlaku za to mniejszy. Zaczęła się zmieniać też pogoda, słońce gdzieś zniknęło, a pojawiły się wiatr i mgła. Kiedy dotarliśmy do schroniska PTTK "Chatka Puchatka", znajdującego się na połoninie, postanowiliśmy spędzić w nim noc. Oczywiście było wypełnione po brzegi, ale miejsce na podłodze znalazło się bez problemu. Atmosfera w schronisku była bardzo przyjemna, obsługa też, jedynym mankamentem były toalety znajdujące się kilkadziesiąt metrów za schroniskiem. We mgle trzeba było mieć niezłe szczęście, żeby je odnaleźć.

Następnego dnia niestety pogoda była fatalna. Padał deszcz, mgła jeszcze bardziej się zagęściła, na szlakach porobiło się błoto. W związku z tym zrezygnowaliśmy z dalszej wędrówki Połoniną Wetlińską i skierowaliśmy się szlakiem żółtym na Przełęcz Wyżną, przez którą przebiegała szosa. Po półtorej godziny, trochę przemoczeni, dotarliśmy do drogi i złapaliśmy stopa do Wetliny. Chcieliśmy znaleźć nocleg i przespacerować się nad wodospad , niestety okazało się, że nasze fundusze mocno zubożały i opłata za noc pochłonie resztę budżetu. Poza tym non stop padało. Wtedy zdecydowaliśmy na dość nietypowe zakończenie bieszczadzkiego weekendu...