W okolicy południa byliśmy już na miejscu  .W planie mieliśmy zwiedzenie twierdzy cara Samoila  i  kilku zabytkowych cerkwi  oraz spacer po starówce  .Próby znalezienia miejsca do parkowania w mieście spełzły na niczym . Po wykonaniu rundy honorowej  wokół portu i deptaków stwierdziliśmy ,że jedyną szansą  na znalezienie kawałka wolnego pobocza jest wspięcie się  na wzgórze zamkowe. Decyzja okazała się trafna ,  w lesie czekały na nas miejsca parkingowe , a do warowni na szczycie  było całkiem blisko.

Uzbrojeni w przewodnik zapuściliśmy się w labirynt wąziutkich uliczek u podnóża twierdzy .Wkrótce dotarliśmy do miniaturowej Cerkwi św. Dymitra 

Nasyciwszy oczy  panoramą zeszliśmy przez sosnowy las do  okazałej

Cerkwi św.św. Klimenta i Pantalejmona 

Dalsze zwiedzanie przerwała nam nadciągająca znad Albanii burza. Zanim rozpadało się na dobre wyciągniętym kłusem dopadliśmy  do samochodów .

Przy próbie wydostania się ze wzgórza zamkowego okazało się ,że ktoś według sobie tylko wiadomych reguł  poustawiał znaki zakazu wjazdu w niektóre uliczki .Poruszanie się po nich zgodnie z wymysłem macedońskich inżynierów ruchu drogowego było możliwe skuterem , próba pokonania ciasnych skrętów  autami terenowymi ( w tym jednym z przyczepką ) okazała się niewykonalna .Za radą tubylca , któremu omal nie wjechaliśmy do przedpokoju , część trasy pokonaliśmy „ pod sierść ”.Nasze eksperymenty powiększyły nieco chaos komunikacyjny w mieście , ale  większość kierowców zniosła to z godnością ,co więcej , za nami ruszył rząd pojazdów na macedońskich rejestracjach .Z  zakazanej uliczki  wyjechaliśmy  tuż za plecami policjanta kierującego ruchem  i czym prędzej  udaliśmy się za miasto w poszukiwaniu jakiegoś miejsca do spania . Z daleka wpadła nam w oko  położona na tarasie nad jeziorem łąka . Korzystając z dobrodziejstwa napędu 4x4  zainstalowaliśmy się na niej przed zapadnięciem zmroku .