Droga do Marrakeszu wiodła przez góry Atlas. Była kręta, stroma, wąska i przez wzgląd na resztki honoru współtowarzyszy i mojego, tę część opisu pominę :].

Marrakesz przywitał nas kupą turystów, oraz ogromnym targiem, gdzie spędziliśmy więcej czasu, niż chciałoby się przyznać.

Oto kilka uwag, które z niego wynieśliśmy:

[Uwaga 4] Na pytanie „ile czasu tu jesteście"(a zadaje je każdy sprzedający) warto odpowiedzieć, że przynajmniej tydzień, albo że nie jest to wasz pierwszy pobyt w Maroku.

Wiadomo, zaprawionych w marokańskich bojach turystów nie tak łatwo naciągnąć.

[Uwaga 5] Pytanie „skąd jesteście"(równie popularne co poprzednie) jest o tyle wygodne, że początkowa cena dla Polaków jest zazwyczaj niższa niż dla zachodniej europy, ponadto można posłuchać rodzimego języka w zwrotach takich jak „spoko-maroko", „abra-kadabra, czary-mary", czy „jazda, jazda, biała gwiazda".

[Uwaga 6] Dzielenie ceny początkowej przez 10 nie jest wcale takim złym pomysłem. Owszem, nasz „przyjaciel" obrazi się kilka razy, prychnie, tupnie, ale zdarza się, że sprzeda.

[Uwaga 7] Po całym dniu chodzenia, jeśli nie udało wam się znaleźć ustronnego miejsca, żeby chwilkę odpocząć, a z każdej strony nachodzi was coraz to nowy sprzedawca, warto zaśpiewać cokolwiek... byle głośno, nieźle sprawdza się „siała baba mak".

Stoiska z świerzo wyciskanymi pomarańczami można znaleźć na każdym kroku,

nie tylko w Marrakeszu

mmmm... słodycze

Szaleństwa kulinarne całe szczęście nie pociągnęły za sobą żadnych efektów zdrowotnych (jak to zazwyczaj się zdarza przyjezdnym). Fakt ten jesteśmy skłonni przypisać „lekarstwu" przywiezionemu jeszcze z polski, oraz silnej woli (żeby nie powiedzieć strachowi), która sprawiła, że specjały rozdzieliliśmy po sztuce na dzień, i z bólem serca trzymaliśmy się limitu.

lekarstwa