Podczas pierwszego wyjazdu do Indonezji - dwa lata temu - poznaliśmy najsłynniejsze ikony indonezyjskie - wyspę Bali  oraz Park Narodowy Komodo. Tym razem  postanowiliśmy  zboczyć z  utartych szlaków,  aby lepiej zrozumieć rzeczywistość  tego  niezwykłego kraju położonego na kilkunastu tysiącach  wysp i wysepek. Naszym celem stał się  północny wschód Indonezji - wyspy Molukki oraz Sulawezi.

autor: Janusz Zaręba

Promy i karaluchy

Indonezyjskie promy nie cieszą się dobrą sławą z powodu głośnych katastrof , do jakich dochodzi tu co kilka lat. Nasz KM Dorolonda należący do firmy Pelni wyglądał jednak na nowoczesną jednostkę (wybudowaną w roku 2000 w jednej ze stoczni niemieckich). Zgodnie z tutejszymi „zwyczajami" zabrał na swój pokład więcej niż przepisowych 2100 pasażerów, bo część z nich nie mieściła się w salach dla pasażerów , koczując na korytarzach. I na pewno zabrał na pokład więcej ton towarów, bo boczne pokłady były wprost zawalone setkami worków z kapusta, czosnkiem , ryżem i nie wiadomo jeszcze z czym.
Wykupiliśmy niepotrzebnie osobna kajutę, ponieważ agencja turystyczna w Manado wmówiła nam, ze będziemy płynąc całą noc. Ale nie żałujemy, jedliśmy w kapitańskiej mesie wyszukane, smaczne potrawy - okazało się, że są poczęstunkiem wkalkulowanym w cenę biletu. Jedynym mankamentem naszej kajuty były stada karaluchów, które nie rozróżniają w ogóle klas na statku i przedostaną się do każdej dziury. Na szczęście nie musieliśmy układać się do snu.
Po ponad 9 godzinach podróży z Manado - stolicy północnej Sulawezi tuż przed północą dobiliśmy do portu w Ternate . Nasz potężny 5-pietrowy prom popędzi dalej do portu Sarong w Nowej Gwinei, zostawiając nas na Molukkach. Na wyspach owianych legendą wielkich odkryć geograficznych, pachnących goździkami i gałką muszkatołową , mających niestety także za sobą krwawą historię niedawnej wojny domowej.

Na boczne pokłady załadowano setki worków z kapustą.

Takim promem płynęliśmy na Molukki