bezdroza_logo
152764
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje

LIWADIA
Średnia ocena: gwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdka (0,00)   
Oceń ten artykuł:

KRYM – RAJ ODZYSKNY

LIWADIA

Będąc na Krymie, nie sposób nie zwiedzić Pałacu i parku w Liwadii. 

Z Jałty można tu dojechać Busem, a z Uzdrowiska Russia dojść spacerkiem ścieżką, wiodącą  wzdłuż ciągnących się nadmorskich winnic.

Zespół Pałacowy w Liwadii cieszy się dużą popularnością, dlatego

w sezonie ustawiają się tu długie kolejki do kasy. W pomieszczeniach Pałacu Wielkiego, zwanego również Białym urządzono muzeum i latem 1974 roku udostępniono je zwiedzającym. Oprócz pozostałości pierwotnego wyposażenia pałacowego znajdują się tu ekspozycje stałe, poświęcone Konferencji Jałtańskiej, która odbyła się w 1945 roku, delegacji amerykańskiej, która 

w czasie Konferencji była zakwaterowana w Pałacu w Liwadii, oraz rodzinie carskiej ostatniego cara Rosji Nikołaja II.

Turyści wchodzą do Pałacu grupami, po Pałacu oprowadza turystów miejscowy przewodnik.

Majątek w Liwadii, położonej w odległości 2 km od Jałty, w roku 1834 zakupił polski magnat Potocki Leon syn Seweryna Potockiego. To właśnie Leon Potocki zbudował tu niewielki pałac i założył park. Po śmierci Potockiego  posiadłość została odkupiona dla cara Aleksandra II i jego rodziny na letnią rezydencję. Na polecenie cara Aleksandra II zaproszono włoskiego architekta Ippolito Monighetti, który wykonał projekt rekonstrukcji pałacu i całego dworu. W projekcie architekt wykorzystał bogatą spuściznę architektury rosyjskiej

i krymskiej, wybierając to co najbardziej wyraziste i najcenniejsze. Przebudowa trwała 4 lata od 1862 do 1866 roku. Wybudowano dwie cerkwie, Mały pałac

i budynki służbowe, ogółem 70 obiektów wielkiej i małej architektury,

a zrekonstruowany pałac Potockiego otrzymał nazwę Pałacu Wielkiego.

Z czasem powiększono i upiększono park okołopałacowy. W zaprojektowanych budowlach I. Monighetti wykorzystał cechy stylu bizantyjskiego, pseudogotyckiego, zbliżając je do form romantycznych, charakterystycznych dla architektury dworów południowego wybrzeża Krymu połowy XIX wieku.

Obecnie elementy zespołu architektonicznego, stworzonego przez I. Monighetti można obserwować w budynkach i fontannach upiększających zakątki ogrodu.

Z czasem wizerunek Liwadii zmienia się, stare budowle przebudowuje się, zastępuje nowymi, projektowanymi przez nowych architektów, lecz wszyscy oni wykorzystują idee, wcielone przez I. Monighetti w latach sześćdziesiątych XIX wieku.

W 1891 roku majątek w Liwadii powiększył się o zakupione 350 dziesięcin ziemi sąsiedniej Oreandy. Carski majątek w Liwadii stał się dobrze prosperującym, prywatnym winoroślinnym gospodarstwem, a liwadyjskie wina uważane były za najlepsze spośród południowowybrzeżnych win. Sporą część liwadyjskiego wina zakupował Klasztor Kijewsko-Pieczerski.

W 1894 roku letnia rezydencja w Liwadii dostała się w spadku Imperatorowi Mikołajowi II. Pałac, zbudowany wg projektu I. Monighetti, nie zadowalał już rodziny carskiej. Mały był za mały, a Wielki podupadły.

W 1904 roku postanowiono zburzyć do fundamentów Pałac Wielki i na jego miejscu wybudować całkowicie nowy. Wykonanie projektu i budowę powierzono architektorowi z Jałty Krasnowowi  N. P.

Zachowano сеrkiew Krestowozdwiżeńską, (Świętego Krzyża) jedną z dwóch, zbudowanych w stylu bizantyjskim wg projektu I. Monighetti. Styl bizantyjski był stylem szeroko rozpowszechnionym w analogicznych budowlach połowy

i końca XIX wieku. Elegancka, słowem zabawka, cerkiew, ozdobiona

drewnianymi rzeźbami, kolorowym szkłem witraży, zachwyca swoją przytulnością i pięknem.

Krasnow  N. P. starał się  dostosować architekurę nowego Pałacu do istniejącego krajobrazu, morza i szeroko rozpościerającego się parku. Budowa nowego Pałacu trwała 17 miesięcy i kosztowała 2,6 mln rubli. Przy budowie Pałacu zaangażowane były dzisiątki moskiewskich i petersburskich firm.

Nowy Pałac zwany Wielkim został zbudowany z białego górnokredowego kamienia wapiennego dostarczonego z miejscowego Inkermanu, fasady

i wnętrza zostały wykończone białym marmurem karraryjskim oraz białymi stiukami, czemu pałac zawdzięcza swą nazwę. Śnieżnobiałą fasadę Pałacu zdobią rzeźby, a główne wejście marmurowa arkada.

         Jednocześnie z Wielkim, zwanym również Białym pałacem, wybudowano dwa mniejsze – dla ministra dworu i świty. Wybudowana była tu wtedy cała baza ekonomiczna i techniczna majątku. Zbudowano elektrownię, fabrykę do produkcji lodu, garaże, teatr, baraki dla żołnierzy i kozaków ochraniających rodzinę carską. Ogółem przed I wojną Światową było tu prawie 400 budynków, w tym100 mieszkalnych. Pałac w Liwadii był ulubionym miejscem letniego wypoczynku władców Rosji. Zmarł tu w 1894 roku car Aleksander III . Rodzina ostatniego rosyjskiego monarchy Mikołaja II przebywała tu czterokrotnie

i spędziła łącznie rok. Wewnątrz pałacu powstało tzw. „Patio włoskie”, również bogato zdobione marmurem w stylu neorenesansowym.

Po rewolucji Lutowej i Październikowej 1917 roku do majątku carskiego w Liwadii przeniosły się instytucje Ministerstwa Rolnictwa obalonego Rządu Tymczasowego. Tutaj również na stałe chciał zamieszkać zamordowany przez komunistów w 1918 roku car Mikołaj II ze swoją rodziną.

16 stycznia 1918 roku w Liwadii była ustanowiona władza radziecka, która  przetrwała niecałe 4 miesiące. 30 kwietnia 1918 roku Liwadię zajęły wojska niemieckie. Pałace zostały rozgrabione. Duża ilość mebli była wywieziona do Symfieropola, do rezydencji dowódcy wojsk niemieckich generała Roberta von Koscha, pomieszczeń oficerskich dywizji i budynku nowego Rządu Krajowego.

W listpoadzie 1918 roku na zmianę niemieckim okupantom przyszły wojska angielsko-francuskie i białogwardziści.

         W listopadzie 1920 roku, wraz z ustanowieniem władzy radzieckiej na Krymie, Liwadię znacjonalizowano i przekształcono w pierwsze sanatorium dla chłopów, w którym chłopi nie tylko wypoczywali i leczyli się, lecz również uczyli się, słuchali wykładów na tematy naukowe i polityczne, związane

z gospodarstwem rolnym i agronomią. Tutaj organizowano szkolenia w ramach likwidacji analfabetyzmu. Na ziemiach Liwadii utworzony został sowchoz.

W latach 1927 -1928 Liwadię odwiedzali poeta Władimir Majakowskij i pisarz Maksim Gorkij.

         W czasie II Wojny Światowej hitlerowcy zruinowali liwadyjskie uzdrowisko, sprzęty medyczne i gospodarcze zostały wywiezione, pałac Wielki ograbiony, pałac Mały zniszczony, a korpus świty podpalony.

         W kwietniu 1944 roku po ciężkich walkach Liwadię wyzwoliły wojska Samodzielnej Armii Nadmorskiej. Zabudowania komleksu pałacowego były całkowicie zniszczone. Ocalał tylko Biały Pałac Liwadyjski.

         Po zakończeniu pierwszych prac restauracyjnych  4 lutego 1945 roku 

w sali Wielkiej Pałacu Liwadyjskiego rozpoczęła swoje prace Konferencja Jałtańska, przywódców trzech wielkich mocarstw – Związku Radzieckiego, Stanów Zjednoczonych Ameryki i Wielkiej Brytanii, – zwana również Krymską. Konferencja ta miała ogromne znaczenie dla zjednoczenia koalicji antyhitlerowskiej i umocnienia współpracy wojennej i politycznej tych trzech państw. Narada w Jałcie odegrała ważną rolę w toku wspólnej walki przeciwko niemieckiemu faszyzmowi i japońskiemu militaryzmowi, wypracowano na niej również podwaliny porządku powojennego świata. Na Konferencji nakreślono plan ostatecznego rozgromienia Niemiec, wypracowano warunki ich bezwarunkowej kapitulacji. Pod naciskiem Związku Radzieckiego na Konferencji przyjęto podstawowe założenia o demilitaryzacji i demokratyzacji Niemiec. Przedstawiciele trzech mocarstw oświadczyli o swojej niezłomnej woli zniszczenia niemieckiego militaryzmu i nazizmu oraz stworzenia takich gwarancji, które nie pozwoliłyby Niemcom w przyszłości naruszać pokój.

W celu utrzymania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego na  Konferencji w Jałcie podjęto decyzję o utworzeniu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

         W czasie trwania Konferencji w Pałacu liwadyjskim była zakwaterowana cała delegacja amerykańska, na czele z prezydentem Stanów Zjednoczonych Franklinem Delano Rooseveltem.

         Po zakończeniu II Wojny Światowej zniszczone uzdrowisko odbudowuje się, przeprowadza rekonstrukcję i modernizację. Obecnie w Sanatorium

w Liwadii, jednym z większych sanatoriów na Krymie, odbywa się leczenie

o profilu ogólnoterapeutycznym i kardiologicznym. Założony w malowniczym stylu park, otaczający pałac, rozciąga się na obszarze prawie 60 ha. Znajduje się tu ponad 400 gatunków drzew i krzewów, wśród nich rzadkie okazy. Można spotkać tu gigantyczne sekwoje, libańskie cedry, ałtajskie platany, jagodowe cisy i inne. W charakterze żywopłotów wykorzystuje się laur i buksus.

Na zboczach okolicznych gór rozciągają się winnice Krymskiego Kombinatu Winnego „Massandra”. Tutaj hoduje się cenne gatunki winorośli, przeznaczane do produkcji wysokojakościowych , głównie deserowych win Muskat, Tokaj, Pino-Gri i innych.

 

Olkowska Stefania

Przewodnik Turystyczny Olsztyna, Warmii i Mazur

 






relacje i trasy:
Byłeś w weekend na ciekawej wycieczce? Odbyłeś 2-miesięczną podróż życia? Podziel się swoją podróżą!
możesz:
opisać swoją wycieczkę/podróż
uzupełniać ją o napotkane, ciekawe obiekty
dodawać zdjęcia
wgrywać trasę z urządzenia GPS w formie pliku GPX
korzystać z relacji i tras innych użytkowników
ostatnio zalogowali się
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group