kilka słów...

księży młyn

Kto nie widział jeszcze łódzkiego Księżego Młyna ten nic nie wie o XIX-wiecznej architekturze przemysłowej.  Takiego kompleksu nie ma nigdzie na świecie. To prawdziwe miasto w mieście wybudowane na polecenie Karola Scheiblera - prawdziwego imperatora bawełny.

Ale ostrzegam, to nie jest miejsce dla każdego. Jego urok, a zarazem potęga są dyskretnie ukryte. Nie ma tu fajerwerków, iluminowanych, wypacykowanych gmachów, restauracji i eleganckich galerii. Jeszcze nie ma... A co jest? Proszę bardzo: nietknięta, XIX-wieczna, przemysłowa dzielnica ze sklepami firmowymi, szpitalem, szkołą, strażą pożarną, osiedlem robotniczym, pałacem i rozległym parkiem. Nad kompleksem wznosi się ogromna, o ponad 200 metrowej długości przędzalnia bawełny. Wszystko na skraju ruiny, ledwie się trzyma.

Atmosfera tego miejsca jest powalająca. Środek miasta, a wewnątrz - jak w XIX wieku. Wystarczy wyrzucić samochody i mamy scenerię do kolejnego filmu o Ziemi Obiecanej. Ludzie żyją tu jakby czas nie istniał, bo chyba rzeczywiście się zatrzymał. Dogadują się z gołębiami, kotami i tanim winem. Jest sielsko. Pozornie...

Nieliczne, odnowione budynki, jak gmach straży pożarnej pokazują, jak mogłoby to miejsce wyglądać po rewitalizacji. A właśnie: rewitalizacja trwa! W gigantycznej przędzalni kończy się budowa loftów i wkrótce wprowadzą się do nich ludzie z k(l)asą.

I jest dylemat: czy to dobrze, czy źle, że Księży Młyn zostanie zrewitalizowany. Dobrze, bo w przeciwnym razie się rozsypie. Źle, bo utraci na zawsze swój klimat. Wszystko jednak wskazuje na to, że nie da się tego procesu uniknąć - Łódź nie może sobie pozwolić na zmarnowanie gigantycznej i kompletnie zapomnianej atrakcji turystycznej. Dlatego to ostatnia szansa na zobaczenie unikalnego na świecie zakątka w postaci oryginalnej, wręcz dziewiczej. Jeśli uda się wpisać Ksieży Młyn na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, o co trwają właśnie starania, to rozpocznie się inwazja japończyków. Trzeba więc się śpieszyć.