Był rok 2003.

Kiedy po mojej długiej i ciężkiej chorobie zdecydowalismy się na wyjazd w Polskę pomyślałam o Kotlinie Kłodzkiej. Byłam tam już dawniej, ale zimą. Teraz chcieliśmy zwiedzić te rejony latem. Wybraliśmy sie tylko we dwoje. Były tego dwie przyczyny : chcieliśmy odpocząć od ludzi - zarówno od znajomych jak i od rodziny. Nie wiedzielismy, jak będę znosić warunki podróżowania, tempo wędrówki, posiłki w terenie. Nie chciałam uprzykszać innym wypoczyku. Dlatego też postanowilismy wędrować sami, bez pośpiechu.

Naszym oparciem noclegowym miały być pola namiotowe oraz schroniska PTSM i PTTK. A żarełko? No cóż- własne gotowanie. Była 2 połowa lipca. Pogoda dopisywała. Seicento zostało po brzegi zapakowane sprzętem turystycznym i suchym prowiantem. Nie tylko bagażnik - tył również. No i wyruszylismy w trasę...

Opisana przeze mnie tu wyprawa ma jeden poważny mankament. Fotografie z tego okresu mam robione tylko analogiem i w dodatku kiepskiej jakości. Nie nadają się do pokazania na tej stronie. Mam nadzieję, że pokazanie zdjęć innych uczestników tej strony w mojej relacji nie będzie przestępstwem i nie przyniesie nikomu ujmy. My w tych wszystkich miejscach byliśmy i tak je pamiętamy. Postaram się wybrać fotografie jak najbardziej zblizone do klimatu naszej podróży.

Nasza wyprawa trwała 12 dni i każdy dzień rzeczywiście był inny. Publikuje jeszcze niepełne wydarzenia z wyprawy i dalej sukcecywnie bedę je uzupełniać. Zapraszam więc do powrotu do mojej relacji.