bezdroza_logo
152764
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje

e-przewodniki.pl relacje i trasy Jurajska pętla po Siedlcu Janowskim
Jurajska pętla po Siedlcu Janowskim
Średnia ocena: gwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdkagwiazdka (5,00/167 gł)   
Oceń ten artykuł:

Niewielka miejscowość Sidlec Janowski położona pośród jurajskich lasów, na pierwszy rzut oka niewiele ma do zaoferowania w porównaniu z sąsiednim Olsztynem, czy Złotym Potokiem – turystycznymi perełekami północnej Jury. Jednak przy bliższym poznaniu zachwyci niejednego turystę. Kilka lat temu z inicjatywy sołtysa wsi utworzono tu ścieżkę dydaktyczno-ekologiczną. Modyfikując niewiele wspomnianą trasę rozpoczynamy wycieczkę od szkoły podstawowej w Siedlcu, która może nam posłużyć jako baza noclegowa, ponieważ znajduje się tu schronisko PTSM. W tymże budynku swoją sezonową siedzibę ma również jurajska grupa GOPR.

Wychodząc z budynku szkoły wychodzimy w prawo na drogę asfaltową, by po kilkunastu metrach, wzdłuż ogrodzenia skręcić ponownie w prawo w polną drogę, kierującą nas na wzgórze Dupka.

 Jest to wapienne wzgórze, o wysokości 370,8 m n.p.m., porośnięte płatami buczyny sudeckiej, dla której charakterystycznymi gatunkami obok buka są m.in. klon pospolity, klon jawor i grab zwyczajny. Szczyt wzgórza wieńczą wapienne ostańce. Jeden z nich, Pudelek, strzeże wejścia do mało znanej jaskini Siedleckiej, posiadającej dość znaczne rozmiary – 83 m długości i 17 m głębokości.

 

zdjecie_35093
Autor zdjęcia: damian.czechowski

 

 

Nazwa wzniesienia najprawdopodobniej wiąże się z obecnością tej ciekawej jaskini, bowiem „dupka” to staropolskie słowo oznaczające dziurę w ziemi. Ze wzgórza rozciąga się rozległa panorama na okoliczne lasy i wzgórza.

Ostrożnie manewrując pomiędzy drzewami i wystającymi skałkami schodzimy na zachód w kierunku widocznych połaci piasku. Piaszczyste wzgórze wraz z przylegającymi terenami to lokalna atrakcja – tzw. Pustynia Siedlecka , na której organizowane są różnego rodzaju festyny oraz zawody off-roadowe.

 

zdjecie_34935
Autor zdjęcia: damian.czechowski

 

 

Dochodzimy do szosy, którą przecinamy i polną drogą około 1 km na wschód idziemy granicą polno-leśną do szosy w kierunku Pabianic. W mijanym zagajniku jak głowy cukru sterczą niewielkie ostańce, na których rozwija się rzadko spotykana roślinność muraw naskalnych.

Przed nami kolejny przystanek, tzw. Przysiółek „Loski”, będącym dwuszczytowym wzgórzem porośniętym zbiorowiskiem buczyn z dużym udziałem graba. Wiosną pięknie kwitnie tu konwalijka dwulistna, zawilec gajowy, przylaszczka pospolita. Nazwa „Loski” wzięła się od lasek pasterskich wyrabianych z pędów leszczyny rosnącej na zboczach wzgórza. Miejscowa ludność przed nadchodząca burzą umieszcza pędy leszczyny przy oknach wierząc, że ochronią one ich domostwa przed uderzeniem pioruna. To malownicze wzgórze doskonale nadaje się jako miejsce odpoczynku.

 

zdjecie_35091
Autor zdjęcia: damian.czechowski

 

 

Asfaltową drogą wracamy do centrum Siedlca gdzie krzyżują się drogi prowadzące do okolicznych wsi. W pobliżu sklepu stoi murowana z łamanego wapiennego kapliczka wczesnobarokowa, datowana na 1796 r. Kilkakrotnie była przebudowywana i ostatecznie została otynkowana oraz pomalowana na „jurajski”, niebieski kolor.

Idziemy szosą w kierunku Janowa i już z daleka po lewej stornie drogi widzimy 3 potężne drzewa, pomiędzy które wtulony jest metalowy krzyż. Te drzewa to jesiony, przy których zatrzymywał się kiedyś kondukt żałobny w drodze na cmentarz w Złotym Potoku. Było to miejsce pożegnania zmarłego. Bardziej ciekawscy mogą wspiąć się na widoczne wzgórze z bielejącymi pomiędzy drzewami skałami. 

 

zdjecie_35092
Autor zdjęcia: damian.czechowski

 

 

Kilkadziesiąt metrów dalej po prawej stronie drogi widać tablicę z napisem „Sowiniec”. Bardziej uważni odnajdą na zboczu wzgórza ślady po starym wapienniku, czyli piecu do wypalania wapna. Używane było ono przez mieszkańców Jury jako element zaprawy murarskiej, do bielenia budynków oraz drzew owocowych.

Ostatnim przystankiem naszej podroży jest Kamieniołom Warszawski , który osiągamy po przejściu około 3 km idąc dalej wspomnianą drogą, skręcając na skrzyżowaniu w prawo. Następnie po kilkuset metrach należy odbić w lewo w bielutką wapienną drogę, która spokojnie wspinając się doprowadzi nas do nadal czynnego kamieniołomu. Kamieniołom stanowi własność wielu prywatnych właścicieli, często miejscowych, którzy mozolnie, kilofami wykuwają fragmenty wapienia, układając je w duże sześciany.

 

zdjecie_35011
Autor zdjęcia: damian.czechowski

 

 

Większość przedstawionej trasy pokonuje się wzdłuż asfaltowej szosy, dlatego najwygodniej odbyć taką wycieczkę rowerem.

 






relacje i trasy:
Byłeś w weekend na ciekawej wycieczce? Odbyłeś 2-miesięczną podróż życia? Podziel się swoją podróżą!
możesz:
opisać swoją wycieczkę/podróż
uzupełniać ją o napotkane, ciekawe obiekty
dodawać zdjęcia
wgrywać trasę z urządzenia GPS w formie pliku GPX
korzystać z relacji i tras innych użytkowników
ostatnio zalogowali się
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group