Cierpliwości do  plażowania wystarczyło mi na nieco więcej niż dobę( mimo iż warunki do tego rodzaju ekstremalnych form wypoczynku były znakomite : piaszczysto - kamienista plaża , czyste i cieple morze ,knajpka z całkiem przyzwoitym jedzeniem w zasięgu rzutu beretem ).

Sprawa była przesądzona , kiedy okazało się ,że polski krem z filtrem UV 35  nie wytrzymał konfrontacji z albańskim słońcem i nasze rudzielce  przybrały  na plecach kolor zupy pomidorowej .Znak był to nieomylny aby zakończyć ten długi ,forsowny odpoczynek i zacząć zwiedzać. Wybór celu był oczywisty - Park Archeologiczny Butrinti - ruiny starożytnego miasta strzegącego wejścia z morza do słodkowodnego jeziora o tej samej nazwie

Autor zdjęcia: iudex

Autor zdjęcia: iudex

 

 

 .Aby tam dotrzeć pokonaliśmy kilkanaście kilometrów wąskiej i dość wyboistej drogi. Samego wejścia na teren ruin uniesposób przeoczyć . Kasy znajdują się tuż obok przeprawy promowej  . Ruiny warte  są odwiedzenia może nie ze względu na swoją rozległość  ,ale raczej z  uwagi na niezwykłe nagromadzenie dobrze widocznych warstw osadnictwa pozostawionych przez różne cywilizacje – od Greków i Rzymian zaczynając na Bizantyjczykach ,Wenecjanach i Turkach kończąc .

Autor zdjęcia: iudex

 

Autor zdjęcia: iudex

 

Autor zdjęcia: iudex

 

Autor zdjęcia: iudex

 

Autor zdjęcia: iudex

 

Autor zdjęcia: iudex

 

Autor zdjęcia: iudex

 

Wybierając się tu latem warto pamiętać o zapasach picia ,teren jest rozległy i pozbawiony jakichkolwiek źródeł wody pitnej ( o wynalazkach typu mała gastronomia również tu nie słyszano ).Po zwiedzeniu parku archeologicznego warto jeszcze przeprawić się na drugą stronę kanału aby obejrzeć wenecki fort   strzegący przeprawy i kontrolujący ruch statków między morzem a jeziorem .

Autor zdjęcia: iudex

 

Autor zdjęcia: iudex

 

Autor zdjęcia:

 

iudex

 

Aby się tam dostać należy  skorzystać z przeprawy promowej  Pospawany z jakichś  odpadów blachy prom co prawda nie budzi zaufania wyglądem , ale funkcję środka transportu spełnia dobrze .

Autor zdjęcia: iudex

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wieczorem odbyliśmy  naradę co do dalszego przebiegu wyprawy. Znajomi z którymi podróżowaliśmy do tej pory musieli  już zacząć wracać ( zaczęli podróż tydzień wcześniej niż my ) ,nas kusi jeszcze albańskie wybrzeże i góry Skrapar . Nazajutrz  urządzamy uroczystą ,pożegnalną kąpiel w morzu przerywaną jedynie konsumpcją hurtowych ilości arbuzów  i ruszamy na północ .