Tak w zasadzie , to celem naszej wyprawy miało być Maroko. Niestety ,urlop niespodziewanie skurczył się ,a przyczepka ,która miała być naszym domem na najbliższe kilka tygodni była jeszcze niedokończona . Rada Starszych udała się do pokoju narad i wkrótce zapadła decyzja   - jedziemy do Macedonii i Albanii .Dojazd nie zajmie długo a  jakość dróg pozwoli przetestować terenową mobilność naszego kempingu – samoróbki.

Sztab Generalny w ciągu kilku posiedzeń opracował chytry plan. Zaczynamy od Macedonii ,tam łoimy jakieś szczyty w paśmie Pelister , penetrujemy rejon jezior Prespa i Ochryd a następnie przedostajemy się do Albanii. W Albanii zwiedzamy południową część  kraju , kilka dni moczymy się w wodach Morza Jońskiego  i zaczynamy wracać do domu poruszając się na północ  wzdłuż wybrzeża .

Kiedy  przyszło do realizacji owego planu zaczęły się schody .Laminowanie skorupy kempingu przebiegało wolniej niż pierwotnie zakładałem  , opóźnienie sięgało trzech dni , a naszych współtowarzyszy podróży roznosiła energia. Umówiliśmy się więc ,że poczekają na nas gdzieś w Macedonii i przystąpiliśmy do nadrabiania zaległości budowlanych . Po kilku dniach paćkania się w żywicy ,farbie i uszczelniaczu  skorupa była gotowa do prób drogowych ,

Dojazd do Macedonii zajął nam dwa dni .Kiedy przybyliśmy na umówione miejsce zastaliśmy naszych znajomych zadekowanych na kempingu nad jeziorem Prespa  .Sprawiali wrażenie mocno niewyspanych  ,co było o tyle dziwne ,że  przez ostatnie dni , to my podróżowaliśmy  a oni wypoczywali nad jeziorem .Rozwiązanie zagadki  okazało się banalnie proste – kemping ( który czasy swej świetności miał w początkach rządów Tito ) nawiedzili miejscowi motocykliści , którzy pokrzepiwszy się rakiją przez całą noc  testowali sprawność swoich maszyn w slalomie między przyczepami kempingowymi.

Kiedy nasi towarzysze podróży potykając się z niewyspania o własne nogi pakowali swój dobytek do auta , my  ( po zaszyciu się w  pobliskim polu dziewanny ) przystąpiliśmy do produkcji śniadania .Wszystko przebiegało zgodnie z planem , do czasu , gdy błogi nastrój porannego obżarstwa przerwał nam  widok znany dotąd jedynie z filmów katastroficznych .Oto w naszą stronę zbliżało się niewielkie tornado. Czarny lej wysuwał się z nieba w kierunku  powierzchni jeziora i powoli sunął w naszą stronę  , zanim jednak zdążył wessać  nasze kromki  wyhamował , skurczył się i powoli zanikł .

Kiedy sytuacja uspokoiła się  Rada Starszych jednomyślnie zadecydowała , że celem na dziś jest Ochryd