Średnia ocena: (0,00)

Historia Parku Oruńskiego jest długa. Podobno założenia dworskie istniały w tym miejscu już w drugiej połowie XVI w. Na początku XVII w. dworek myśliwski przejął gdański burmistrz Bartłomiej Schachmann i nadał mu charakteru parkowego tworząc stawy i strumień. Założenie dworsko-parkowe zmieniało właścicieli. W czasie świetności w parku istniała oranżeria, hodowano tutaj ananasy, owoce cytrusowe a nawet kawę! Niestety, park, dwór oraz oranżeria zostały zniszczone w czasie wojen w 1807 i 1813 r. Jakby tego było mało w 1818 r. miejsce to nawiedził huragan i zniszczył to, co oszczędziły wojny. Tego samego roku, doszczętnie zrujnowany park i dwór zmienił właściciela. Nabył go Fridrich August Hoene. Ten gdański prawnik wielkimi siłami i nakładami pieniężnymi odrestaurował park oraz wzniósł (na miejscu ruin wcześniejszego dworu) klasycystyczny pałacyk. Właściciela parku nazwano "Fryderykiem Odnowicielem". Prawie 100 lat później, w 1917 r., dziedziczka, Emilia Hoene, przekazała teren parku Radzie Miasta Gdańska.

Od tamtego roku miejsce to stało się ogólnie dostępne. Po II Wojnie Światowej o Parku Oruńskim zapomniano. Dopiero od niedawna trwają prace przywracające piękno temu miejscu. Obecnie urokliwy, przyciąga tłumy spacerowiczów. Malownicze stawy, spokojny Oruński Potok oraz jego dolina, alejki spacerowe oraz urokliwe drzewa zachęcają do częstych odwiedzin. Park Oruński jest zupełnie inny od Parku Oliwskiego. Zachęcam do dłuższego spaceru, gdyż park ten może zaskoczyć. Przy samym wejściu faktycznie wygląda jak typowy zabytkowy park, ale im dalej w głąb tym ciekawiej - może nie tak urokliwie jak wśród alejek spacerowych, jednak zupełnie inaczej. Podążaliśmy wzdłuż Oruńskiego Potoku i krajobraz parku zmieniał się stopniowo.

Z zadbanej, przemyślanej zieleni do terenów zmienionych w niewielkim stopniu. Przez długi czas spacerowaliśmy doliną wspomnianego potoku. Znajdując się w wąwozie, w otoczeniu przyrody, spokojnie płynącej wody oraz kwiatów, człowiek zapomina, że jest w jednym z najpopularniejszych miast w Polsce. Cisza, przyroda. Ach jak przyjemnie! Teraz czekam aż zakwitnął róże. Wtedy Park Oruński nabierze zupełnie innego charakteru!

(fragment relacji z www.plaziki.pl)


Źródła:
Niewiadomy, Trójmiasto, wydawnictwo Region, Gdynia 2009.

Ciekawe publikacje:

Kraków. Wydanie 2 Zobacz więcej...

Tatry, Pieniny, Orawa i Spisz. Pom.. Zobacz więcej...

Polska według Internautów. Wydanie.. Zobacz więcej...

Polska dla żeglarzy. Najciekawsze .. Zobacz więcej...