Średnia ocena: (8,00/16 gł)

Jego budowę zainicjowali pod koniec XIX wieku kawowi baronowie, którzy zgodzili się odprowadzać od każdego worka kawy specjalny podatek. Pośrednio spowodowane było to faktem, że ówczesna światowej sławy primadonna Adelinba Patti, podczas swego tourne po Ameryce Środkowej, pominęła Kostarykę ze względu na brak odpowiedniego dla niej miejsca do występu. Przy projektowaniu współpracowali architekci z Włoch, Hiszpanii i Francji. Wyposażyli go w sprowadzone z Belgii stalowe ramy zabezpieczające przed trzęsieniami ziemi. Ostatecznie budowę ukończono w 1897 roku. W 1965 roku obwołano go pomnikiem narodowym. W 1991 roku teatr przeszedł gruntowną odnowę spowodowaną zniszczeniem przez trzęsienie ziemi.
Jego bryła wykonana jest z piaskowca i jest miniaturą Opery Paryskiej. Akcentują ją łukowate okna oraz kolumnowa fasada (kolumny wykonane są z marmuru sprowadzanego z Włoch). Wejście do teatru flankują statuetki Beethovena i hiszpańskiego dramaturga Calderona de la Barca. Trzy inne statuetki symbolizujące Muzykę, Sztukę i Literaturę ustawione są na trójkątnym szczycie. Całość nakryta jest czerwonym, kopulastym dachem. Wnętrze budynku posiada okazały holl, marmurowe schody, wykończenia w 22,5-karatowym złocie, brązie i tropikalnym drewnie oraz stiuki, krystaliczne żyrandole, lustra i obrazy. Na suficie widnieje fresk namalowany przez Włocha Arturo Fontana, przedstawiający załadunek bananów na stojący w porcie statek. W pomieszczeniach teatru funkcjonuje oferująca kawę, kanapki i ciastka kawiarenka Ruisenor. Na malutkim skwerze przy wejściu do Teatru popiersie F. Chopina.

Ciekawe publikacje:

Wenecja. Udany Weekend Michelin. W.. Zobacz więcej...

Technika HDRI w fotografii. Od ins.. Zobacz więcej...

Krym. Półwysep rozmaitości. Wydani.. Zobacz więcej...

Photoshop CS4/CS4 PL. Biblia Zobacz więcej...