bezdroza_logo
152764
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
e-przewodniki.pl e-przewodniki ESTONIA Wyspy Estonii Zachodniej
Wyspy Estonii Zachodniej
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Wyspy Estonii Zachodniej

Wyspa Saaremaa

Okręg Saare, którego powierzchnia wynosi 2922 km˛, zamieszkiwany jest przez niecałe 40 tys. mieszkańców. Region tworzy pięć głównych wysp: Saaremaa (2673 km˛), Muhu (201 km˛), Ruhnu (11,4 km˛), Vilsandi (9 km˛) i Abruka (8,8 km˛).

Największą wśród estońskich wysp jest  Saaremaa - główny ośrodek okręgu. Najbliższą wyspą od zachodu jest szwedzka Gotlandia. Od południa, między dwoma półwyspami - estońskim Sőrve a łotewskim Kolka, znajduje się cieśnina Kura Kurk, a dalej na wschód - Zatoka Ryska. Od północy cieśnina Soela oddziela Saaremaa od Hiiumy. Położona na zachód od Saaremaa wysepka Muhu odgrodzona jest z kolei cieśniną Väike. Obie wyspy łączy grobla, przez którą przebiega główna droga samochodowa.

Łagodny morski klimat i występujące w ogromnych ilościach wapienie - w zagłębieniach których ptaki często wiją gniazda - stworzyły na wyspie dogodne warunki dla rozwoju fauny i flory. Żyje tu około 200 gatunków zwierząt i ponad 1200 roślin. Rośnie ok. 35 chronionych gatunków storczyków. Każdego roku, wiosną i jesienią, wyspę odwiedzają setki tysięcy migrujących ptaków - lecą z dalekiej i zimnej Północy. Najwięcej przylatuje dzikich gęsi i niemych łabędzi. Obszary chronione to przede wszystkim

 Park Narodowy Vilsandi oraz klify na północnym wybrzeżu, nizinne tereny podmokłe znajdujące się w zachodniej i południowej części wyspy oraz powstałe po upadku meteorytu jezioro Kaali. Naukowcy przypuszczają, że miało to miejsce ok. 7 tys. lat temu.

Aż 40% terytorium wyspy pokrywają lasy. Żyją w nich m.in. norki, zające, lisy i wydry. Wg pochodzących z VIII i X w. skandynawskich sag, wyspę określano wówczas mianem Eysysla. W niemieckich i ruskich źródłach wyspa figuruje jako Oesel - stąd też przez siedem wieków nazywano ją Ozylią. Od 1227 r. wyspą, podobnie jak i całym terenem dzisiejszej Estonii, władał Zakon Kawalerów Mieczowych. Wtedy też zbudowano w ­Kuressaare pierwszy na wyspie zamek biskupi. Wojny toczone między Zakonem i Danią doprowadziły w 1559 r. do sprzedaży Ozylii. Panowanie Danii nie trwało jednak długo, zakończyło się za sprawą wkroczenia wojsk rosyjskich. Czas nie sprzyjał pokojowi - wojska carskie zostały pokonane przez Szwedów i od 1645 r. Saaremaa przynależała właśnie do nich. Szwedzkie czasy skończyły się po wielkiej wojnie północnej. Od 1710 r. Inflanty wraz z wyspami znalazły się w granicach imperium rosyjskiego. Od 1918 r. wyspa należała do niepodległej Estonii, a od 1940 do 1991 r., wraz z całą Estonią, była częścią ZSRR. Na II niepodległość poczekać musiała kolejne pół wieku.


Po regionie oprowadza: Joanna Felicja Bilska
poprzedni rozdział
Muhu
następny rozdział
Kuressaare
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group