bezdroza_logo
152762
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Karkonosze
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Karkonosze

Wycieczki

Wprawdzie nowoczesne centrum Karkonoskiego Parku Narodowego w Szklarskiej Porębie pozwala bardzo dobrze poznać Karkonosze, ale znacznie lepiej uczynić to osobiście. Znakomitą pomocą przy eksplorowaniu tych pięknych zakątków jest gęsta sieć szlaków pieszych oraz traktów narciarskich. Początkującym turystom, którzy chcą poznać najważniejsze atrakcje regionu, polecamy poniższe trasy. Podane czasy dotyczą przejścia w tempie spokojnego marszu.

 

Wycieczka na Śnieżkę

Biały Jar - stacja na Kopie - Śląski Dom - Śnieżka (podejście Drogą Jubileuszową - szlak niebieski lub bardziej stromo szlakiem czerwonym - krócej o 20 min) - Śląski Dom - Polana Złotówka - Mały Staw - Stara Polana - Karpacz

Korzystając z wyciągu krzesełkowego (dolna stacja powyżej przystanku autobusowego Biały Jar, alternatywnie pieszo czarnym szlakiem dodatkowo 2 godz. 20 min), dociera się do górnej stacji wyciągu na Kopie (1375 m n.p.m.) z małym bufetem i stacją GOPR. Stąd szeroka dróżka z czarnymi znakami prowadzi stopniowo coraz wyżej, a z lewej strony przed wędrowcami otwierają się widoki na polodowcowy Kocioł Łomniczki i wypiętrzającą się piramidę Śnieżki. Po 20 min szlak łączy się ze znakami czerwonymi i niebieskimi przy

 „Śląskim Domu", wybudowanym tuż obok płytkiej Przełęczy pod Śnieżką, rozgraniczającej granitowy Śląski Grzbiet (na zachód) od metamorficznego Czarnego Grzbietu.

Dalej do wyboru są dwie możliwości: łatwiejszy wariant wiedzie za niebieskimi znakami „Drogą Jubileuszową", natomiast szlak czerwony wprowadza na szczyt dość stromymi zakosami.

Regularne wyprawy na

 Śnieżkę zapoczątkował wraz z uczniami rektor jeleniogórskiego gimnazjum, K. Schilling, już w 1526 r. Szczególną popularność rozbudziła ta charakterystyczna góra dzięki postawieniu tu w latach 1665-81
 kaplicy św. Wawrzyńca, mającej dokumentować prawa Schaffgotschów do znacznej części Karkonoszy. Wjeżdżano na nią konno, a nawet wnoszono w lektykach. Ze względu na dużą zmienność pogodową i silne, wręcz huraganowe wiatry w 1824 r. kaplicę przekształcono w schronisko, które wystawiono po śląskiej stronie w 1850 r., a w 1868 r. - po czeskiej. W 1899 r. powstało na Śnieżce obserwatorium meteorologiczne, jedno z pierwszych wysokogórskich w Europie (pomiary prowadzi się do dziś, aczkolwiek tylko do 1974 r. w oryginalnym obiekcie). Budynek, nazwany „marsjańskim", zaprojektowali W. Lipiński i W. Wawrzynia. W
 Wysokogórskim Obserwatorium Meteorologicznym IMGW czynny jest Punkt Edukacji Ekologicznej z ekspozycją przyrządów, dostępny dla zwiedzających. Na miejscu starego schroniska czeskiego ustawiono w 2007 r. dysharmonijny budyneczek, ochrzczony mianem Akwarium. Od południowej strony rzesze turystów wwozi wyciąg, co łącznie z polskimi (choć nie tylko) gośćmi daje w letnim sezonie 10 tys. osób na dobę! Przy dobrej pogodzie mogą się oni cieszyć rozległymi widokami.

Powrót ze szczytu następuje jednym z wariantów. Od „Śląskiego Domu" schodzimy za znakami czerwonym i niebieskim szeroką drogą, zw. ceprostradą, która łagodnie biegnie na zachód do rozwidlenia „Spalona Strażnica" (na pamiątkę zgorzałego tu obiektu granicznego). Teraz już tylko szlakiem niebieskim coraz niżej, ze zmieniającymi się widokami, do popularnej zimą polany Złotówka, gdzie znajdują się urządzenia narciarskie i obszerne

 schronisko PTTK „Strzecha Akademicka". Już w XVII w. z wybudowanej tu budy pasterskiej korzystali wędrowcy i pielgrzymi idący na Śnieżkę, ale pierwszy typowo turystyczny obiekt powstał tu w 1896 r. Obecna rozczłonowana bryła pochodzi z 1907 r., a nazwa schroniska powstała po 1945 r., kiedy budynek należał do studenckiej „Bratniej Pomocy". Po 25 min, pod koniec nieco bardziej stromo i kamienisto, szlak zagłębia się w urokliwy
 kocioł Małego Stawu, objęty ochroną ścisłą (1 godz. 15 min). Jest to drugi co do wielkości polodowcowy zbiornik w Karkonoszach o powierzchni 2,89 ha i głębokości 7,3 m. Już w XVII w. hodowano w nim pstrągi, co dozorowane było z domku strażnika, stojącego na wyraźnie widocznej morenie bocznej. W XIX w. pozyskiwano tu duże ilości lodu dla Karpacza. „Starą budę" (tak gwarze karkonoskiej zwą się schroniska) zaczęto adaptować dla celów masowego ruchu turystycznego w końcu lat 70. XIX stulecia. Z 1891 r. pochodzi charakterystyczna wieżyczka z dzwonem, a współczesny wygląd budynek zawdzięcza przebudowie z lat 1922-23 oraz rozbudowie o część noclegową (1934), zaprojektowaną przez braci Albert z Jeleniej Góry. Obecnie
 „Samotnia" uważana jest za najpiękniejsze i najmilsze schronisko w Sudetach.

Brzegiem stawu (zimą szlak zamknięty z uwagi na zagrożenie lawinami, schodzącymi ze stoków wysokich do 200 m, należy iść drogą dojazdową) znaki niebieskie wiodą kamienistą ścieżką w las, w którym po prawej stronie wznosi się drewniany  Domek Myśliwski, postawiony ok. 1924 r. przez Schaffgotschów, od 1963 r. przez wiele lat użytkowany przez wrocławski Akademicki Klub Turystyczny, obecnie przystosowywany przez KPN do celów edukacyjnych. Szlak wychodzi na drogę i wraz z nią osiąga rozległą Starą Polanę (1 godz. 50 min). Swoje powstanie - jako jedna z pierwszych (stąd nazwa), zawdzięcza smolarzom (kurzakom) z XVII w. Po nich w następnym wieku pojawili się tu pasterze i ich duża buda, która zaczęła być wykorzystywana przez podążających na Śnieżkę. Z czasem pojawiły się inne budynki, kolejno przystosowywane do celów turystycznych. W 1925 r. wzniesiono schronisko Schlingelbaude - nowoczesny obiekt, który zyskał wielką popularność. W 1951 r. budynek przeszedł na własność PTTK i funkcjonował jako Schronisko im. Bronka Czecha. Niestety, spłonęło ono w 1966 r., tuż po zakończonym remoncie (!). Przy zapasie czasu i energii warto wybrać się stąd żółtym szlakiem do

 Pielgrzymów (20 min). To najwyższa (25 m wysokości) i najpiękniejsza grupa skalna Karkonoszy, silnie urzeźbiona i posiadająca charakterystyczne zagłębienia zw. kociołkami wietrzeniowymi.

Ze Starej Polany wygodna, ale dość monotonna droga - często widokowa wskutek wylesienia licznych obszarów - doprowadza do bramy wejściowej KPN, za którą wznosi się

 kościół Wang.

 

Wycieczka na Śnieżne Kotły

Szklarska Poręba - Hala Szrenicka - Łabski Szczyt - Śnieżne Kotły - Hala pod Łabskim Szczytem - Marysin

Na początkowym odcinku trasy można wykorzystać trzy warianty, w tym dwa piesze. Czerwony szlak w 2 godz. 25 min wprowadzi wędrowców drogą jezdną koło

 Wodospadu Kamieńczyka i przez Halę Szrenicką (znajduje się tu  schronisko "Hala Szrenicka") na zbocze Szrenicy (1362 m n.p.m.) ze zbiegiem szlaków koło malowniczych skałek Trzy Świnki. Z kolei czarny szlak prowadzi koło dolnej stacji wyciągu krzesełkowego i łączy się z czerwonym poniżej wspomnianego wodospadu (czas przejścia taki sam). Trzecia opcja - wygodniejsza i szybsza - zakłada skorzystanie z dwuodcinkowego wyciągu. Stąd zielony szlak prowadzi w prawo do bliskiej Hali Szrenickiej, dalej trzeba skierować się w lewo, trawersując szczyt Szrenicy, by po 10 min osiągnąć wygodną, lekko falującą grzbietową drogę przy Trzech Świnkach. Teraz nią dłuższy czas po Śląskim Grzbiecie, wzdłuż granicy. Po 45 min odchodzi w prawo, na czeską stronę, żółty szlak do
 źródeł Łaby. Jest to ocembrowane i popularne od trzech stuleci miejsce odwiedzin. Na murku wkoło źródła umieszczono herby miast leżących nad tą rzeką. Na grzbiecie trasa mija niewydajny pagórek ze skałkami - Łabski Szczyt (1471 m n.p.m.), który stanowi dobry punkt widokowy na czeskie Karkonosze. W tym miejscu szlak czerwony styka się ze znakami żółtymi.

Nieznaczne zejście doprowadza do

 Śnieżnych Kotłów. Stojący tuż nad krawędzią urwiska duży, niezgrabny budynek to stacja przekaźnikowa telewizji. Już w 1837 r. pojawił się tu pierwszy obiekt, służący chętnym do podziwiania widoków znad Śnieżnych Kotłów. Dziś granice zachwytu wyznaczają metalowe barierki, chroniące nieostrożnych turystów. Formacje, znane jako Duży i Mały Kocioł, wykształciły się w trakcie lokalnego zlodowacenia i są otoczone wałem morenowym, mocno zarośniętym kosówką. Między nimi powstały płytkie Śnieżne Stawki. Osobliwością geologiczną jest żyła bazaltowa w zachodniej ścianie, najwyższe europejskie stanowisko tej wylewnej skały. W pobliżu swoje siedliska ma wiele gatunków roślin rzadkich i podlegających ochronie, dlatego teren ten stanowi obszar ochrony ścisłej. Uwaga: zimą na krawędzi tworzą się nawet kilkumetrowe nawisy śnieżne, łatwo obrywające się, a wchodzenie na nie grozi śmiercią! Nie można dać się skusić dalekimi widokami, sięgającymi w głąb Pogórza Kaczawskiego.

Należy teraz wrócić do szlaku żółtego i wraz z nim podążać, chwilami dość stromo, na Halę pod Łabskim Szczytem (2 godz.). W istocie jest to wykarczowana polana, na której bardzo wcześnie, bo w XVI w. stanęła strażnica strzegąca Czeską Ścieżkę do źródeł Łaby, nazwana później Starą Śląską Budą. Obecne

 schronisko PTTK Pod Łabskim Szczytem zawiera w sobie fragmenty takiego obiektu z XVIII w., który został gruntownie odbudowany po pożarze w 1914 r. Obok w latach 1937-38 postawiono nowy budynek noclegowy. Hala, popularna wśród narciarzy, w wyższych partiach przechodzi z łąki subalpejskiej w wiszące torfowisko.

Gruntową Starą Drogą żółty szlak podąża coraz bardziej w dół, dostarczając niezłych widoków. Po paru minutach mija się Kukułcze Skały - grupę trzech jakby nierównych baszt o wysokości do 7 m. W drodze powrotnej przechodzi się przez dawne tereny złotonośne, tzw. Złote Jamy, a po ok. 1 godz. 50 min monotonnego marszu (od schroniska) trasa wychodzi w Marysinie obok

 Muzeum Mineralogicznego (w lewo do wyciągu), by ul. Kilińskiego dotrzeć do centrum.


Po regionie oprowadza: Krzysztof R. Mazurski

Obiekty dodane przez użytkowników:
Zimowy szlak na Śnieżkę

dodał: Biker
Kaplica pw.Św. Warzyńca
Kaplica pw. Świętego Wawrzyńca.
dodał: krzysio63
Rozdroże pod Zwaliskiem
Na wysokości 999m n.p.m. znajduje się Rozdroże pod Zwaliskiem, gdzie łączą się szlaki zielony, czerwony i niebieski
dodał: kos.moni
Zwalisko
Szczyt o wysokości 1047m n.p.m. w Górach Izerskich, gdzie znajduje się dużo ciekawych form skalnych skąd rozpościerają się niesamowite widoki na Karkonosze oraz Góry Izerskie i Pogórze Izerskie
dodał: kos.moni
Skarbki
Formy skalne, który znajdują się tuż przy wejściu do kopalni kwarcu "Stanisław"
dodał: kos.moni
Szrenica
Szrenica (1362 m n.p.m., niem. Reifträger) – szczyt górski położony w zachodniej części Karkonoszy, w pobliżu granicy państwowej z Czechami, na południe od Szklarskiej Poręby. Doskonały punkt widokowy na Kotlinę Jeleniogórską oraz Góry Izerskie, a także Karkonosze czeskie.
dodał: kysio7
poprzedni rozdział
Historia
następny rozdział
Informacje praktyczne
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group