Kórnik

Niewielkie miasto (ok. 6,2 tys. mieszkańców), położone jest ok. 18 km na południowy wschód od Poznania, nad wschodnim brzegiem Jeziora Kórnickiego (pow. 82 ha), przy drodze do Katowic i odgałęzieniach do Rawicza i Mosiny. Znane w Polsce z pięknego neogotyckiego zamku i najbogatszego w kraju arboretum, jest licznie odwiedzanych przez turystów. Stąd pochodzi laureatka literackiej Nagrody Nobla w 1996 r. Wisława Szymborska. Ciekawostką może być fakt, iż współczesny Kórnik to organizm złożony z dwóch niezależnych wcześniej miast: Kórnika i starszego od niego Bnina.

Miejscowość, wzmiankowana po raz pierwszy w 1392 r., prawa miejskie otrzymała w 1432 r. Pierwotnie należała do Łodziów, od końca XIV w. do Górków, a od 1678 r. do Działyńskich. W 1880 r. na drodze dziedziczenia przejął ją Władysław Zamoyski (gorliwy Polak, konsekwentnie odmawiający przyjęcia obywatelstwa pruskiego, wskutek czego aż do odzyskania niepodległości nie miał prawa pobytu w swoim majątku), który w testamencie zapisał dobra kórnickie narodowi polskiemu.