bezdroza_logo
152762
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Poznań i okolice
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Poznań

Okolice

W północnej części miasta, ok. 9 km od jego centrum znajduje się najwyższe wzniesienie środkowej Wielkopolski -  Góra Moraska (154 m n.p.m.). Wierzchołek, wraz z fragmentem porastającego go boru świeżego oraz zbocza z lasem grądowym, w którym występują rzadkie gatunki roślin runa leśnego, zostały w 1974 r. objęte ochroną jako rezerwat przyrody „Meteoryt Morasko" (pow. 54,5 ha). Można tu napotkać szereg kraterów, powstałych ok. 5000 lat temu wskutek uderzenia o ziemię odłamków meteorytu. Największy z nich ma średnicę ok. 100 m i głębokość prawie 13 m. Przez teren rezerwatu prowadzi znakowany szlak żółty oraz ścieżka dydaktyczna.

Na wschód od Góry Moraskiej, po przeciwległej stronie Warty znajduje się

 Dziewicza Góra (139 m n.p.m.). Jej nazwa pochodzi od położonego w pobliskich Owińskach klasztoru Cysterek. Porośnięta borami sosnowymi i lasami liściastymi, stanowi popularne wśród mieszkańców Poznania miejsce wycieczkowe. Od 2007 r. na szczycie wzniesienia, w okolicach którego krzyżuje się kilka znakowanych szlaków turystycznych, stoi wieża widokowa. Dziewicza Góra mieści się w obrębie 
 Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka (pow. 9981 ha), utworzonego w 1993 r. w celu ochrony kompleksu leśnego środkowej Wielkopolski. Na terenie parku znajduje się pięć rezerwatów i ok. 100 pomników przyrody

Około 12 km na północ od Poznania, na prawym brzegu Warty, leży wieś Owińska, w której można zobaczyć zabudowania  klasztoru Cysterek, ufundowanego w połowie XIII w. przez Przemysła I i Bolesława Pobożnego. Wchodzący w jego skład barokowy kościół św. Jana Chrzciciela powstał w latach 1720-28 wg projektu Pompeo Ferrariego, na fundamentach wcześniejszych budowli. Świątynię nakrywa kopuła, wsparta na czterech filarach. W jednolitym wnętrzu z początku XVIII w. zwraca uwagę ołtarz główny z figurą Matki Bożej na kolumnie, otoczonej sześcioma innymi rzeźbionymi kolumnami. Do południowej ściany kościoła przylegają zabudowania dawnego klasztoru, w których obecnie mieści się ośrodek dla niewidomych dzieci. Za zabudowaniami klasztornymi rozciąga się park krajobrazowy o powierzchni 7,3 ha. W Owińskach warto też obejrzeć renesansowy kościół św. Mikołaja sprzed 1574 r. oraz  zespół pałacowo-parkowy o powierzchni ok. 20 ha z klasycystycznym pałacem z lat 1804-06.


Po regionie oprowadza: Paweł Mordal

Obiekty dodane przez użytkowników:
Lake Hotel
Trzygwiazdkowy Lake Hotel położony jest w pięknej i malowniczej okolicy - Wielkopolskim Parku Narodowym, nad jeziorem Dymaczewskim, 25 km od centrum Poznania.
dodał: romszklarz
Kopaszewska Droga Krzyżowa
Miejsce godne odwiedzenia nie tylko w okresie Wielkiego Postu. Przez cały rok drogę odwiedzają turyści szczególnie z Wielkopolski i okolic, aby odpocząć od zgiełku i znaleźć chwile wyciszenia wśród natury. Droga krzyżowa wiodąca przez pola, łąki i lasy z Kopaszewa do Rabinia ma swą smutną historię. Drogę tę przed ponad 150 laty ufundował Jan Koźmian po tragicznej śmierci swojej żony Zofii. Niektórzy nazywają ją "drogą miłości". Jan Koźmian był wyjątkowym człowiekiem. Brał udział w powstaniu listopadowym po którym musiał udać się na emigrację do Francji. W 1838 r. ukończył prawo w Tuluzie i uzyskał uprawnienia adwokackie. W 1839 r. zamieszkał w Paryżu, tam spotykał się między innymi z Adamem Mickiewiczem. W 1843 r., w Dreźnie, poznał gen. Dezyderego Chłapowskiego, który zaproponował mu wydawanie w Poznaniu czasopisma prawicowo- katolickiego. Dzięki znajomości z generałem Koźmian poznał jego córkę Zofię, z którą zawarł ślub 16 maja 1846 r. Małżeństwo zamieszkało w Berlinie, ponieważ Jan nie otrzymał zgody na pobyt w Księstwie. W 1845 r. Koźmian rozpoczął wydawanie "Przeglądu Poznańskiego", którego był redaktorem i czołowym publicystą. W marcu 1848 r. Koźmian wyjeżdża z Berlina do Wielkiego Księstwa Poznańskiego razem z polskim legionem akademickim. Bierze udział w powstaniu, w Pogrzybowie k. Raszkowa dostaje się do niewoli i dwa miesiące spędza w więzieniu. Po 1848 r. Kożmianowie zamieszkali w kupionym przez D. Chłapowskiego pałacu w Kopaszewie. Od samego początku sądzono, że małżeństwo to jest raczej owocem znajomości Koźmiana z Chłapowskim niż wielkiej miłości. Na podstawie ich korespondencji wynika, że był to udany związek. Zofia jednak w Kopaszewie chorowała, doznała urazu głowy po wypadku kolejowym pod Radomskiem, urodziła martwe dziecko. 25 października 1853 r. Zofia popełnia samobójstwo wypijając truciznę w Kopaszewskim parku. W miejscu, gdzie odebrała sobie życie postawiono figurę Matki Boskiej Bolesnej. Na drodze, po której szedł kondukt pogrzebowy z Kopaszewa do Rąbinia, Jan postawił drogę krzyżową.
dodał: angel75
Plaża
Odkąd hotel nad Jeziorem Durowskim wykupił prywatny właściciel kąpielisko nabrało nowego, prestiżowego wyglądu na europejskim poziomie.
dodał: angel75
Ośrodek Rehabilitacyjno - Wypoczynkowy Wielspin
Ośrodek bez barier architektoniczny. Cały obiekt przystosowany do przyjęcia osób niepełnosprawnych. Pierwszeństwo wypoczynku posiadają osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności. Ośrodek położony nad jeziorem. Cieszy się ogromną popularnością kuracjuszy.
dodał: angel75
Klasztor pocysterski
Rozwój klasztoru datuje się od roku 1319. Kupił go opat Gotszalk od Sędziwoja Wojciechowicza z rodu Zarembów za 70 grzywien. Translokacja klasztoru odbyła się do rozwijającego się od około 1381 r. ośrodka miejskiego, który w 1427 r. za opata Jakuba lokowano na tzw. prawie niemieckim. W 1451 r. opat Gotfryd wykupił wójtostwo od wójta Michała, w wyniku czego Wągrowiec stał się miastem klasztornym; jednym z nielicznych ośrodków miejskich w Polsce, który stanowił wyłączną własność zakonną. Od tego czasu każdorazowy opat wągrowiecki miał nad miastem prawo zwierzchności. Do opata należała ziemia, którą nadawał mieszczanom. Mieszczanie natomiast z uprawianych gruntów byli zobowiązani płacić odpowiednie daniny na rzecz klasztoru, podobnie, jak rzemieślnicy działający w mieście.Wnętrze kościoła pocysterskiego w Wągrowcu Z ważnych wydarzeń na uwagę zasługuje czas II poł. XVI w. Klasztor wągrowiecki był wówczas miejscem posiedzeń kilku kapituł, na których zapadały ważne decyzje, dotyczące wszystkich klasztorów na ziemiach polskich. Szczególne znaczenie miała kapituła z 1580 r., w czasie której zostały spisane i zatwierdzone Statuta Reformationis monasteriorum Cisterciensis Ordinis institutae, regulujące życie zakonne mnichów cysterskich w Rzeczypospolitej. Tragiczne w skutkach wydarzenie w dziejach klasztoru miało miejsce w 1747 r. W uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, z powodu zaprószenia ognia w browarze, spłonął klasztor i całe zabudowania klasztorne. W 1793 r. po ponad 340 latach, cystersi wągrowieccy przestali być właścicielami miasta. Wągrowiec stał się miastem królewskim. W dniu 28 lipca 1796 r. wszystkie dobra klasztorne zostały przejęte przez państwo. W 1816 r. zabroniono przyjmowania do klasztoru nowicjuszy, a na przełomie 1835/36 r. klasztor uległ sekularyzacji, majątki zaś skonfiskowano. W skrzydle południowym znalazł się sąd powiatowy i więzienie. Kościół klasztorny przeznaczono na kościół parafialny dla parafii łęgowsko-tarnowskiej, do której należały też pomieszczenia klasztorne w skrzydle zachodnim. Zlikwidowano bibliotekę, która w momencie kasaty liczyła ponad 1940 tomów. Uległa ona rozproszeniu. W 1920 r. utworzono w klasztorze Konwikt Arcybiskupi. Podczas II wojny światowej kościół i klasztor były zamknięte. Niemcy urządzili w nich magazyn sprzętu sanitarnego i lekarstw. W nocy z 20 na 21 stycznia 1945 r. kościół i zabudowania klasztorne spłonęły podpalone przez uciekających Niemców. Odbudowano je w latach 1946-1968. W 1968 r. w pomieszczeniach poklasztornych założono Dom Zasłużonego Kapłana Archidiecezji Gnieźnieńskiej im. Jakuba Wujka, który funkcjonował do czerwca 1997 r. Obecnie skrzydło północne i zachodnie należą do parafii poklasztornej.
dodał: angel75
Rejs statkiem po Jeziorze Durowskim
Kursy w sezonie letnim: poniedziałek - czwartek: godz. 18.00 piątek: godz. 18.00, 20.00 sobota, niedziela i święta: godz.15.00, 17.00. 19.00 W pozostałe dni statek jest wynajmowany na godziny w cenie 150 zł. za godzinę.
dodał: angel75
Piramida Łakińskiego z pomnikiem konia
Ciekawostką wypoczynkowego Wągrowca jest niecodzienny grób Franciszka Łakińskiego, rotmistrza wojsk polskich, z grobem jego konia. Oficer latach 1808-1814 walczył w polskich oddziałach napoleońskich. Po tułaczce wojennej, w 1830 r. wrócił do kraju i osiadł w Wągrowcu.Jego staraniem w mieście powstał szpital i dom sierot. Sam oficer wspierał ubogich i potrzebujących. Co roku sześciu parom zawierającym małżeństwo w dniu jego imienin ofiarował pieniądze na zagospodarowanie się. Gdy w 1845 r. zmarł, pochowano go we wcześniej wzniesionym grobowcu w postaci piramidy. Kilka metrów obok pomnika stoi pomnik konia, towarzysza wojennych perypetii Łapińskiego. Do dziś nie potwierdzono, czy obok Karpińskiego rzeczywiście spoczywa koń. Wielu wnioskuje, że była to mistyfikacja dla zaborców. Z przekazów miejscowej ludności wynika, że Łakiński chciał uczcić owym obeliskiem pamięć tych mieszkańców Wągrowca, którzy odznaczyli się na polu walki podczas insurekcji kościuszkowskiej. Miejscowe podanie głosi, że czasem, w księżycową jasną noc, można spotkać w okolicach grobowca jego ducha, który jedzie powoli, stępa na koniu, a towarzyszy mu też pies.
dodał: angel75
Późnogotycki Kościół Farny pw. Św. Jakuba Apostoła
Kościół Farny jest drugim zabytkiem sakralny w Wągrowcu obok klasztoru pocysterskiego. Prace nad powstaniem obecnej świątyni rozpoczęto około 1552 roku, a budowę świątyni ukończono około 1595 roku. W 1575 roku kościół był konsekrowany. Świątynia ma cechy sakralnych budowli zakonnych i mieszczańskich i zachowała się w stanie pierwotnym. Wybudowana została w stylu późnogotyckim z wczesnorenesansowymi szczytami. Budowa i wyposażenie były stale wspierane ofiarnością parafian. W latach 1905 – 1911 dobudowane zostały kruchty z kryształowymi sklepieniami, przy czym przy kruchcie zachodniej wzniesiono ozdobny portal z rzeźbą świętego Jakuba Apostoła. Na zewnętrznej wschodniej ścianie kościoła we wnęce znajduje się figura Jezusa. Najtragiczniejszym okresem dla parafii była druga wojna światowa. Kościół został zamknięty, a życie parafii ograniczone było do minimum, i wyłącznie dla katolików niemieckich.Kościół jest orientowany, zbudowany w kształcie nieregularnego prostokąta, trzynawowy za sklepieniem gwiaździstym. Jednym z najcenniejszych zabytków jest ołtarz Matki Boskiej Bolesnej. W jego środku widoczna Pieta, u dołu ostania wieczerza, po bokach sceny z męki Chrystusa,u góry ukrzyżowanie. Ołtarz jest dziełem nieznanych rzeźbiarzy cechowych. Efektownie przedstawia się również przylegająca do nawy głównej kaplica Matki Boskiej Różańcowej wybudowana w 1586 roku. W polach sklepienia przedstawiono Chrystusa i postacie ze Starego i Nowego Testamentu oraz Ojców Kościoła. Na łuku prowadzącym do prezbiterium namalowano sylwetki świętych kobiet, a na ścianach sceny z życia Maryi i świętych. Na przykościelnym placu znajdziemy nietypową dzwonnicę na drewnianej podmurówce wybudowaną w 1847 roku, obok dzwon z 1661 roku wieku poświęcony świętemu Wawrzyńcowi.
dodał: angel75
Pomnik Jakuba Wujka
Pomnik tego zasłużonego, polskiego Jezuity stoi obok Kościoła Farnego. Wągrowiec jest miejscem jego urodzenia. Wykształcenie początkowe uzyskał w rodzinnym Wągrowcu w szkole cystersów. Następnie kształcił się dalej w kierunku humanistyczno-klasycznych na Śląsku. Był wybitnie uzdolniony, zwłaszcza językowo. Studiował w Krakowie i w Wiedniu. Właśnie w Wiedniu, w 1565 r. wstąpił do zakonu jezuitów, po czym rozpoczął studia w Rzymie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1568 r. w Pułtusku. Był aktywnym kaznodzieją i pisarzem. Organizował kolegium jezuickie w Poznaniu. Był rektorem Akademii Wileńskiej W 1584 r. rozpoczął na polecenie władz zakonu pracę nad polskim przekładem Pisma św. Podstawą przekładu była Wulgata. W 1593 r. ukazał się przekład Nowego Testamentu. Rok później do wydania poprawionego dołączone zostały psalmy. Cała Biblia przetłumaczona została w 1595 r. a ukazała się wraz z poprawkami w 1599 r. już po śmierci tłumacza. Wujek zmarł 27 lipca 1597 r. w Krakowie.Pochowany jest w tamtejszym kościele św. Barbary. Przekład Wujka, poprawiany i modernizowany był podstawowym polskim przekładem Pisma św. przez ponad 300 lat.
dodał: angel75
Pałac Greisera
Obecna siedziba Wielkopolskiego Parku Narodowego mieści się w historycznym i ważnym dla Wielkopolan miejscu. Wśród wielopolskich lasów swoja siedzibę obrał Arthura Greiser, polityk nazistowski w latach 1939-1945 i zarazem namiestnik Rzeszy w Kraju Warty. 21 września 1939 r. przejął kierownictwo cywilne w Poznaniu, a w listopadzie 1939 r. objął funkcję namiestnika w Kraju Warty. Przeprowadził wówczas brutalną germanizację i eksterminację ludności. W 1945 r. został aresztowany przez wojska amerykańskie i wydany Polsce. Za popełnione zbrodnie był sądzony przez Najwyższy Trybunał Narodowy, który uznał go winnym zbrodni i skazał na śmierć. Arthur Greiser został stracony przez powieszenie 21 lipca 1946.r. Wyrok wykonano publicznie na Cytadeli w Poznaniu
dodał: angel75
Wyspa Zamkowa
Wyspa Zamkowa na Jeziorze Góreckim to teren ścisłego razerwatu wchodzący w skład Wielkopolskiego Parku Narodowego. Jej obszar zajmuje 1, 25 h i porośnięty jest gęstym lasem. Na wyspie znajdują się ruiny zamku, który wybudował i sam zaprojektował w 1824 r. Tytus Działyński z Kórnika. Zamek podarował swojej siostrze Klaudynie. Po ślubie mieszkała na wyspie przez kilka lat. Klaudyna wraz z mężem, Bernardem Potockim przeprawiała się na wyspę łódką. Obok zamku urządzono park, którego podstawę stanowił naturalny drzewostan: dęby, wiązy, brzozy, a w ramach nasadzeń wprowadzono platany, kasztanowce, oraz krzewy bzu i jaśminu. Na wyspie pojawiły się również drzewa i krzewy owocowe: czereśnie, porzeczki i agrest. Klaudyna wyjechał stąd w 1830 r. z chwilą wybuchu powstania listopadowego i nigdy na wyspę nie wróciła. Zamek zniszczyły w 1848 r. wojska pruskie. Sądzili, że na wyspie znajduje się rząd powstańczy. Na wyspę można dostać się tylko mroźną zimą, po zamarzniętym jeziorze.
dodał: angel75
Zabytkowe stacje PKP
W celu umożliwienia coraz liczniejszym zamieszkującym tereny wokół Poznania, przy istniejącej od 1856 roku linii kolejowej ( prowadzącej do Wrocławia ) zbudowano budynki stacyjne. W roku 1901 drewniany z wieżyczką zegarową i tunelem pod torami w Puszczykowie, a w roku 1911 murowany w Puszczykówku. Oba uznane zostały za zabytkowe. Nie są jednak budowlami wybitnymi architektonicznie. Budynek stacji kolejowej Puszczykowo ( obecnie ośrodek szkoleniowo - konferencyjny ‘’Lokomotywa” ) dzięki swej nietypowej dekoracji prezentuje unikalny w Wielkopolsce przykład budowli dworcowej przystosowanej dla charakteru miejscowości wypoczynkowej.
dodał: angel75
Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia
W Kawnicach znajduje się znane w całej Polsce sanktuarium maryjne. Kościół istniał tu od XII wieku, ale o Kawnicach jako sanktuarium można mówić od XVII wieku, kiedy w kościele znalazł się obraz "Matki Bożej Pocieszenia", który w późniejszych latach zasłynął łaskami i uznany został za cudowny.
dodał: Karolina.Barc
Gospoda Jaśkowa Zagroda
Bardzo ciekawa, stylowa restauracja w okolicach Poznania. Bardzo dobre jedzenie i przystępne ceny.
dodał: kazio48
Hotel Pietrak
Ekskluzywny, czterogwiazdkowy kompleks hotelowo - gastronomiczny nad samym brzegiem jeziora Durawskiego w pięknym parku, przy głównej ulicy miasta
dodał: kazio48
poprzedni rozdział
Informacje praktyczne
następny rozdział
Szamotuły
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group