bezdroza_logo
152762
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Wrocław i okolice
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz

Oleśnica

Misto położone nad lewym brzegiem rzeki Oleśnicy na wysokości 150 m n.p.m., znajduje się we wschodniej części Niziny Śląskiej. Zamieszkuje je około 39 tys. ludności.

Historia

Niecałe 20 km na północny wschód od Wrocławia, przy Szlaku Słowiańskim - pradawnym bursztynowym, wiodącym w głąb Polski - powstała w czasach prehistorycznych osada. Wzmiankowano ją w 1189 r. jako targową i książęcą, funkcjonują nieco później jako ośrodek kasztelanii. W 1225 r. dokonano lokacji na prawie średzkim, rozplanowując z dużym rozmachem sieć ulic. Świadczy o tym jeden z największych na Śląsku rynek, z którego wychodzi aż dwanaście ulic. W tym też czasie zaczęto budować mury miejskie. Miasto często zmieniało piastowskich władców, ale nie hamowało to jego rozwoju - w końcu XIII w. zaczęło bić własną monetę, w 1407 r. wykupiło wójtostwo. Po śmierci w 1492 r. ostatniego Piastowicza oleśnickiego, Konrada Białego Młodszego, księstwo otrzymał Henryk Podiebradowicz, syn słynnego króla Czech Jerzego z Podiebradów. Wiek XVI okazał się szczególnie pomyślny, także w zakresie życia intelektualnego, które dzięki reformacji rozkwitło pod rządami Podiebradowiczów. Powstało tu m.in. w 1594 r. słynne gimnazjum ewangelickie, ściągające uczniów z odległych stron. Kres dobrej passy przyniosła wojna trzydziestoletnia; po jej zniszczeniach miasto nigdy w zasadzie nie odzyskało poprzedniej pozycji. W 1647 r. księstwo przejął ród Nimrodów z Wirtembergii (do 1792 r.). Do poprzednich tradycji humanistycznych nawiązywał książę Sylwiusz, protektor m.in. drukarni, w której ukazywały się liczne polskie publikacje. Pruski podbój znów załamał okres pomyślności. Stagnację pomogło przezwyciężyć przeprowadzenie w 1868 r. linii kolejowej, co pozwoliło na rozwój niewielkiego przemysłu. Dalszemu rozwojowi nie sprzyjała jednak ułatwiona w ten sposób komunikacja z bliskim Wrocławiem, odciągając inwestycje i mieszkańców do dynamiczniejszego i znacznie większego miasta.

Leżące na drodze natarcia na Wrocław miasto stało się terenem ciężkich walk i zostało zdobyte 25 I 1945 r. przez radziecki 73 Korpus 52 Armii, który okupił to śmiercią ponad 700 żołnierzy, pochowanych na cmentarzu przy ul. Wojska Polskiego. Wielki rozmiar zniszczeń - 80% zabudowy - spowodował wieloletnie ich usuwanie, przy czym nie obyło się bez architektonicznych „zgrzytów": w obręb historycznej zabudowy centrum wprowadzono klockowate, zbudowane z płyt obiekty. Kłóciło się to z programem kompleksowej rewaloryzacji zespołu miejskiego, mającej stanowić przykład dla innych dolnośląskich miejscowości. Rozwinięto Zakłady Naprawy Taboru Kolejowego - jedne z największych w kraju, znane zakłady obuwnicze „Odra" i kilka pomniejszych. Od 1990 r. dokonuje się ciągły proces rekonstrukcji gospodarki miasta, liczącego 37 tys. mieszkańców i wykazującego znaczną aktywność. Sprzyjającą rozwojowi okolicznością jest położenie miasta przy ruchliwej trasie do Warszawy. Nadal mieści się tu ważny garnizon wojskowy.


Po regionie oprowadza: Krzysztof R. Mazurski
poprzedni rozdział
Informacje praktyczne
następny rozdział
Warto zobaczyć
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group