bezdroza_logo
152765
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Beskid Mały
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Bielsko Biała

Historia

Najstarszą częścią Bielska-Białej jest położone na jego północno-zachodnich krańcach Stare Bielsko. Badania archeologiczne wykazały w tym miejscu obecność dobrze ufortyfikowanego grodziska (od XII do XIV w.). Po raz pierwszy wzmiankowano istnienie miasta w dokumentach z 1312 r. Już trzy lata później Bielsko stało się nadgranicznym ośrodkiem księstwa Cieszyńskiego (po jego wyodrębnieniu się z Księstwa Oświęcimskiego), co sprzyjało rozwojowi. Granica miasta przebiegała wzdłuż rzeki Białej.

Wraz z całym Księstwem Cieszyńskim Bielsko przeszło w XVI w. pod panowanie Habsburgów; Biała stanowiła odtąd granicę polsko-austriacką. W tym samym czasie w gospodarce miasta coraz większą rolę zaczęło odgrywać rzemiosło, a szczególnie - sukiennictwo. Wraz ze wzrostem koniunktury na terenie Bielska zaczęli się osiedlać mistrzowie sukiennictwa przybywający tutaj z Niemiec i Dolnego Śląska. Na przełomie XVII i XVIII w. to właśnie Bielsko stanowiło najważniejszy ośrodek przemysłowy Śląska Cieszyńskiego. Właścicielami miasta byli najpierw Habsburgowie, a następnie niemieckie i węgierskie rodziny magnackie.

Tymczasem po drugiej, polskiej stronie granicy powstało i w roku 1723 otrzymało prawa miejskie bliźniacze miasto Biała, rozwijające się odtąd w równie dynamiczny sposób.

Po roku 1742 i podziale Śląska pomiędzy Prusy i Austrię Bielsko pozostało po stronie austriackiej; w 1752 r. zakupiła je niemiecka rodzina Sułkowskich. Tymczasem po I rozbiorze Polski Biała również znalazła się w rękach austriackich, w nowoutworzonej prowincji - Galicji. W XIX i na początku XX stulecia oba miasta przeżywały swój „złoty wiek". Pierwszą maszynę włókienniczą - przędzarkę - sprowadzono do Bielska w 1806 r., a pierwsza maszyna parowa pojawiła się tutaj w 1825 r. Pod koniec XIX w. był to trzeci co do wielkości ośrodek przemysłu wełnianego w CK Monarchii, a bielskie wyroby słynęły w całej Europie. Miasto uzyskało wówczas przydomek „Małego Wiednia". Z tego właśnie okresu pochodzi prawie cała współczesna zabudowa śródmieścia.

Właścicielami bielskich i bialskich fabryk byli głownie Niemcy i Żydzi; napływ robotników z Niemiec spowodował, że w roku 1910 Niemcy stanowili ok. 85% ludności obu miast. Status znaczącej mniejszości narodowej utrzymali także po powrocie (i Bielska, i Białej) do Polski w roku 1920. Bardzo prężnie działało tu np. niemieckie stowarzyszenie turystyczne Beskidenverein, będące właścicielem kilkunastu schronisk w całych polskich Beskidach i konkurujące z polskim PTT. Bielska gospodarka w dalszym ciągu miała się bardzo dobrze, a miasto było drugim po Łodzi ośrodkiem przemysłu włókienniczego w Polsce.

W czasie II wojny światowej oba miasta włączono do III Rzeszy. Sama zabudowa miasta i fabryki nie ucierpiały, jednak, jak w całej Europie - również i w Bielsku eksterminowano ludność żydowską.

Po II wojnie światowej w roku 1951 nastąpiło wreszcie połączenie obu miast w jeden organizm miejski. W Bielsku-Białej znów kwitł przemysł włókienniczy; w latach 70. zbudowano tu Fabrykę Samochodów Małolitrażowych, gdzie produkowano popularne „Maluchy". W latach 1975-99 miasto było stolicą województwa Bielskiego.


Po regionie oprowadza: Barbara Zygmańska
poprzedni rozdział
Bielsko Biała
następny rozdział
Warto zobaczyć
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group