bezdroza_logo
152764
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Salzburg
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Salzburg

Warto zobaczyć

Salzburg można podzielić na trzy rejony turystyczne. Pierwszy, najpiękniejszy i mogący poszczycić się największą ilością zabytków, leży na lewym brzegu Salzachu. Kolejny rejon rozciaga się na Wzgórzu Mnichów (Mönchsberg). Trzecia część, tzw. nowe miasto, leży po drugiej stronie rzeki.

Stare miasto (Altstadt), położone pomiędzy Wzgórzem Mnichów a rzeką Salzach, od 1 stycznia 1997 r. jest na liście Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO. Nie ma chyba bardziej zwartego i jednorodnego kompleksu barokowego w Austrii niż starówka salzburska.

W połowie XVII w. arcybiskup Wolf Dietrich von Raitenau, chcąc upodobnić Salzburg do Rzymu, nakazał wyburzyć kilkaset średniowiecznych kamienic i na tym miejscu wytyczyć nowe place oraz rezydencje wzorowane na gmachach rzymskich. Odtąd w pejzażu miasta królują barokowe kopuły, wieże kościelne i fontanny. Cała starówka jest zamknięta dla ruchu kołowego.

Centralnym miejscem starówki jest

 katedra (Dom), otoczona placem Residenz od północy i Kapitelplatz od południa. Pierwotnie w tym miejscu stał kościół ufundowany w 774 r. przez św. Wirgiliusza-Irlandczyka, który tu sprawował posługę kapłańską, a po śmierci został kanonizowany za zasługi dla kościoła tej ziemi. Kościół kilkakrotnie spalił się. Obecna bryła pochodzi z wczesnego baroku i często bywa przedstawiana jako najbardziej okazała katedra barokowa na północ od Alp. Zaprojektował ją Włoch Santino Solari. Świątynię budowaną przez 14 lat konsekrowano w 1628 r. Potężna barokowa kopuła została zniszczona podczas nalotów alianckich podczas II wojny światowej. Później starannie ją odnowiono. W środku nie ma wielkich dzieł sztuki. Natomiast na katedralnych organach grywał Mozart. W muzeum i skarbcu katedralnym zgromadzono przedmioty będące wcześniej własnością kolejnych arcybiskupów Salzburga.

Znacznie ciekawszy jest  kościół Franciszkanów (Franziskanerkirche). W sylwetce tej budowli styl romański miesza się z gotykiem, a całość uzupełniają barokowe wstawki dodane w trakcie przeróbek świątyni. Szczególnie piękny jest romański portal. Pochodzi on z pierwotnego kościoła z XIII w. Prowadzi do prezbiterium z figurami Chrystusa, św. Ruperta i św. Piotra. Wyposażenie kościoła wyszło w większości spod dłuta największego architekta barokowego, Johanna Bernharda Fischera von Erlacha. Artysta zachował w centralnym miejscu ołtarza wizerunek Madonny, oddając tym samym hołd Michaelowi Pacherowi, który jest twórcą tej pięknej rzeźby.

Do zachodniej krawędzi katedry salzburskiej przylega budynek  Residenz. To siedziba książąt-arcybiskupów Salzburga. Swoje powstanie zawdzięcza arcybiskupowi Wolfowi Dietrichowi von Raitenau. Jak większość zabytków staromiejskich, tak i Residenz jest przykładem dojrzałego baroku. Po sekularyzacji księstwa gmach został siedzibą władz lokalnych. Obecnie mieszczą się w nim urzędy. W górnych piętrach eksponowana jest kolekcja obrazów. Na uwagę zasługuje kolekcja malarstwa niderlandzkiego i flamandzkiego. Znajduje się tu również niewielkie muzeum wnętrz.

Getreidegasse jest najdłuższą i najbardziej elegancką ulicą starego miasta. Delikatne portale kamienic i dziedzińce z podcieniami dodają uroku tej wąskiej uliczce biegnącej równoglegle do rzeki Salzach. W

 domu pod numerem 9 9 stycznia 1756 r. na świat przyszedł Wolfgang Amadeusz Mozart. Był on jednym z siedmiorga dzieci Leopolda i Anny, którzy zajmowali jedno piętro w domu. W 1880 r. międzynarodowa fundacja Mozarteum założyła muzeum, w którym możemy podziwiać wiele pamiątek po genialnym kompozytorze. Można obejrzeć tu portrety rodzinne, skrzypce i klawikord, na którym grywał Mozart.

W północnej części starego miasta mieści się  Museum der Moderne Art (Muzeum Sztuki Nowoczesnej). Muzeum znajduje się na skarpie Wzgórza Mnichów. Dojeżdża się tam windą z Anton-Neumayr-Platz. W zbiorach tego muzeum warto przede wszystkim przyjrzeć się płótnom artystów przełomu XIX i XX w., takim jak Gustaw Klimt, Oskar Kokoschka i Alfred Kubin. Znajduje się tu również dział poświęcony austriackim ekspresjonistom: Herbertowi Boecklowi, Eduardowi Bäumerowi i Hansowi Froniusowi. Eksponuje się również prace współczesnych malarzy austriackich (http://www.museumdermoderne.at - pn. zamknięte, wt.-nd. 10.00-18.00, śr. 10.00-21.00, wstep płatny).

 

Festiwal w Salzburgu

W Salzburgu co roku latem odbywa się największy w Europie festiwal operowo-teatralny - Salzburger Festspiele. Do miasta ściągają wtedy rzesze melomanów złaknionych muzyki genialnego kompozytora. Festiwal na początku XX w. powołali do życia trzej wybitni artyści austriaccy - pisarz Hugo Hofmannstahl, kompozytor i dyrygent Richard Strauss oraz reżyser Max Reinhardt. Od 1920 r., każdego lipca w Salzburgu odbywają się dziesiątki koncertów i imprez towarzyszących. Wydarzenia kulturalne mają miejsce nie tylko w Grosses Festspielhaus - barokowym gmachu projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlacha. Odbywają się także w teatrze na Makartplatz, w pałacu Mirabell, a także na świeżym powietrzu (m.in. na scenie przed katedrą). W blisko 90-letniej historii festiwalu wybitną rolę odegrał jeden z największych współczesnych dyrygentów symfonicznych, Herbert von Karajan (1908-89), który przez blisko trzydzieści lat był dyrektorem muzycznym festiwalu.

Zainteresowani obejrzeniem pięknych inscenizacji zobligowani są do rezerwowania karnetów z wielomiesięcznym wyprzedzeniem, gdyż imprezy cieszą się ogromną popularnością.

 

Na Wzgórzu Mönchsberg, nad starówką Salzbruga góruje potężna

 twierdza Hohensalzburg - Górny Salzburg (VII-IX 8.00-21.00, XI-III 9.00-17.00, IV-VI i X 9.00-18.00 bilety - 10 EUR dorośli, 5,70 EUR dzieci, z Salzburgcard gratis - http://www.salzburg-burgen.at/en). Można tu dotrzeć kolejką. Twierdza powstała w XI w., w czasie walk pomiędzy cesarstwem a papiestwem. W następnych wiekach stopniowo ją rozbudowywano. Dziesiejszy kształt zawdzięcza arcybiskupowi Leonhardowi von Keutschach. Motyw rzepy, jego herbu spotyka się w całym zamku. W XIX w. były tu koszary wojskowe. Obecnie twierdzę można zwiedzać. Należy się nastawić na dłuższy spacer, gdyż ta największa w środkowej Europie, zachowana w nienaruszonym stanie fortyfikacja była niemal samodzielnym miastem i zajmuje dużą powierzchnię. Posiadała własną piekarnię, kuźnię, zbrojownię, stajnie. Z bastionów i murów w stronę miasta szczerzą lufy stare armaty, które kiedyś odstręczały krnąbrnych mieszczan od buntów. Przez wieżę zamkową (Glockenturm) prowadzi droga do komnat zamkowych. Nazwa wieży pochodzi od dzwonu (Glocken - dzwon), który został tu założony w 1503 r. W narożnej wieży Reckturm mieściło się więzienie i izby katowskie. Przetrzymywany był w niej udzielny władca, arcybiskup Dietrich, który bezlitośnie ciemiężył poddanych. W końcu sam został wtrącony do lochu, w którym przetrzymywał buntowników. Metoda wymuszania zeznań za pomocą tortur była stosowana w Austrii jeszcze do 1893 r. Najpiękniejszą komnatą w zamku jest Goldene Stube (Złota komnata). Jest to bogato zdobiona izba z kasetonowym sufitem i gotyckim piecem kaflowym. Jest on wyłożony ceramicznymi płytkami w różnobarwne wzory.

Po drugiej stronie rzeki, na prawym brzegu Salzachu znajduje się kilka interesujących zabytków, zwłaszcza związanych z Mozartem.

Przy Makartplatz, w kamienicy zwanej  Mozart-Wohnhaus mieszkał w latach 1773-87 Mozart. W czasie bombardowań alianckich podczas II wojny światowej dom został zniszczony. Po wojnie kamienicę zrekonstruowano i urządzono w nim małe mozartowskie muzeum.

W północno-wschodniej części Makartplatz znajduje się  kościół pw. św. Trójcy. To pierwsza świątynia jaką zaprojektował Johann Bernhard Fischer von Erlach po powrocie z Rzymu. Do skonstruowania tego kościoła natchnęły go świątynie Wiecznego Miasta.

Arcybiskupi Salzburga mieli obowiązek żyć w celibacie jak każdy kapłan. Nie każdy z nich przestrzegał wytrwale tej reguły. Najbardziej jednak z nakazów prawa kanonicznego kpił arcybiskup Wolf Dietrich von Raitenau, który w 1606 r. wybudował oficjalnie dla swojej kochanki, Salome Alt, córki żydowskiego kupca,

 Pałac Mirabell. Uznał 15 dzieci, które mu urodziła. Założył również ogrody wokół pałacu, żeby mogła w nich spacerować z całą gromadą. W roku 1727, na zlecenie arcybiskupa Franza Antona Harracha, architekt von Hildebrandt przebudował pałac. Niestety wskutek pożaru część pomieszczeń utraciła swój dawny charakter. Ale do tej pory można podziwiać Schody Aniołów z rzeźbami Georga Donnera i salę marmurową z bogatą dekoracją stiukową. W ogrodzie otaczającym Mirabell znajdują się rzeźby przedstawiające m.in. postaci mitologii greckiej. W południowym skrzydle ogrodu mieści się oranżeria, w której otwarte jest niewielkie muzeum z galerią obrazów barokowych.

Przy Schwarzstrasse w 1842 r. stanął

 pomnik Mozarta. W 1870 r. powstała  fundacja Mozarteum, mieszczącą się w eleganckim gmachu przy tej ulicy. Mozarteum zajmuje się promocją muzyki mistrza. Jest to również znana uczelnia muzyczna. W tutejszym ogrodzie stoi domek przywieziony z Wiednia. To w nim własnie Mozart napisał operę Czarodziejski flet.


Po regionie oprowadza: Grzegorz Petryszak

Obiekty dodane przez użytkowników:
Altstadt
Altstadt (Stare Miasto), położone pomiędzy Wzgórzem Mnichów, a rzeką Salzach, od 1 stycznia 1997 r. jest na liście Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO. Nie ma chyba bardziej zwartego i jednorodnego kompleksu barokowego w Austrii niż starówka salzburska. Centrum Salzburga jest prawdziwym skarbcem architektury. Zawdzięcza to m.in. surowym przepisom o ochronie Starówki. Kto spaceruje wąskimi uliczkami (najważniejsze z nich to: Getreidegasse, Judengasse, Goldgasse, Kaigasse, Linzergasse i Steingasse), ten znajdzie na niewielkiej przestrzeni budowle średniowieczne, romańskie, renesansowe, barokowe, a także eleganckie, klasycystyczne kamienice z czasów monarchii. Nie ma epoki w architekturze, która nie pozostawiłaby w Salzburgu swoich śladów. W połowie XVII w. arcybiskup Wolf Dietrich von Raitenau, chcąc upodobnić Salzburg do Rzymu, nakazał wyburzyć kilkaset średniowiecznych kamienic i na tym miejscu wytyczyć nowe place oraz rezydencje wzorowane na gmachach rzymskich. Odtąd w pejzażu miasta królują barokowe kopuły, wieże kościelne i fontanny. Cała starówka jest zamknięta dla ruchu kołowego. Centralnym miejscem starówki jest katedra (Dom), otoczona placem Residenz od północy i Kapitelplatz od południa. Pierwotnie w tym miejscu stał kościół ufundowany w 774 r. przez św. Wirgiliusza-Irlandczyka, który tu sprawował posługę kapłańską, a po śmierci został kanonizowany za zasługi dla kościoła tej ziemi. Kościół kilkakrotnie spalił się. Obecna bryła pochodzi z wczesnego baroku i często bywa przedstawiana jako najbardziej okazała katedra barokowa na północ od Alp. Zaprojektował ją Włoch Santino Solari. Świątynię budowaną przez 14 lat konsekrowano w 1628 r. Potężna barokowa kopuła została zniszczona podczas nalotów alianckich podczas II wojny światowej. Później starannie ją odnowiono. W środku nie ma wielkich dzieł sztuki. Natomiast na katedralnych organach grywał Mozart. W muzeum i skarbcu katedralnym zgromadzono przedmioty będące wcześniej własnością kolejnych arcybiskupów Salzburga. Znacznie ciekawszy jest kościół Franciszkanów (Franziskanerkirche). W sylwetce tej budowli styl romański miesza się z gotykiem, a całość uzupełniają barokowe wstawki dodane w trakcie przeróbek świątyni. Szczególnie piękny jest romański portal. Pochodzi on z pierwotnego kościoła z XIII w. Prowadzi do prezbiterium z figurami Chrystusa, św. Ruperta i św. Piotra. Wyposażenie kościoła wyszło w większości spod dłuta największego architekta barokowego, Johanna Bernharda Fischera von Erlacha. Artysta zachował w centralnym miejscu ołtarza wizerunek Madonny, oddając tym samym hołd Michaelowi Pacherowi, który jest twórcą tej pięknej rzeźby. Do zachodniej krawędzi katedry salzburskiej przylega budynek Residenz. To siedziba książąt-arcybiskupów Salzburga. Swoje powstanie zawdzięcza arcybiskupowi Wolfowi Dietrichowi von Raitenau. Jak większość zabytków staromiejskich, tak i Residenz jest przykładem dojrzałego baroku. Po sekularyzacji księstwa gmach został siedzibą władz lokalnych. Obecnie mieszczą się w nim urzędy. W górnych piętrach eksponowana jest kolekcja obrazów. Na uwagę zasługuje kolekcja malarstwa niderlandzkiego i flamandzkiego. Znajduje się tu również niewielkie muzeum wnętrz. W północnej części starego miasta mieści się Museum der Moderne Art (Muzeum Sztuki Nowoczesnej). Muzeum znajduje się na skarpie Wzgórza Mnichów. Dojeżdża się tam windą z Anton-Neumayr-Platz. W zbiorach tego muzeum warto przede wszystkim przyjrzeć się płótnom artystów przełomu XIX i XX w., takim jak Gustaw Klimt, Oskar Kokoschka i Alfred Kubin. Znajduje się tu również dział poświęcony austriackim ekspresjonistom: Herbertowi Boecklowi, Eduardowi Bäumerowi i Hansowi Froniusowi. Eksponuje się również prace współczesnych malarzy austriackich Najbardziej znaną i reprezentatywną ulicą Salzburga jest Getreisegasse, której urok tkwi nie tyle w wysokich, wąskich i ciasno przylegających do siebie domach i kamienicach czy też w licznych, zapraszających do środka sklepikach i restauracyjkach, lecz przede wszystkim w romantycznych kamienicach przechodnich i skrytych dziedzińcach wewnętrznych. Jest ona najdłuższą i najbardziej elegancką ulicą starego miasta. Delikatne portale kamienic i dziedzińce z podcieniami dodają uroku tej wąskiej uliczce biegnącej równolegle do rzeki Salzach. W domu pod numerem 9 dnia 9 stycznia 1756 r. na świat przyszedł Wolfgang Amadeusz Mozart. Był on jednym z siedmiorga dzieci Leopolda i Anny, którzy zajmowali jedno piętro w domu. W 1880 r. międzynarodowa fundacja Mozarteum założyła muzeum, w którym możemy podziwiać wiele pamiątek po genialnym kompozytorze. Można obejrzeć tu portrety rodzinne, skrzypce i klawikord, na którym grywał Mozart.
dodał: ejlik
poprzedni rozdział
Historia
następny rozdział
Informacje praktyczne
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group