Rozdział nadrzędny: Bardo

Warto zobaczyć

Dobrze widoczny od południa i wschodu trójnawowy i dwuwieżowy

 kościół Nawiedzenia NMP jest budowlą barokową z lat 1686-1704, zaprojektowana prawdopodobnie przez Michała Kleina. Ze względu na duży ruch pielgrzymkowy ma ona znaczne rozmiary: długość 55 m, szerokość 26 m i wysokość 25 m. W dekoracyjnym, ale nie przesadnie, wnętrzu wyróżnia się kilka wartościowych elementów. W ołtarzu głównym (po 1715 r.) umieszczona jest bukowa, o ludowych, miejscowych cechach, figurka Madonny wysokości 43 m. Pochodzi ona z początku XIII w. i jest uważana za jedną z najstarszych w Polsce. W otoczeniu misternej plecionki snycerskiej mieści się obraz Nawiedzenie NMP (1704-05) Michała Willmanna i uczniów. Oryginalna jest ambona, dzieło Jana Józefa Weissa (1689). W ołtarzu Męki Pańskiej znajduje się obraz Pasji, powstały prawdopodobnie w 1492 r. Spośród wielu prac rzeźbiarskich - w dużej mierze dłuta Ludwiga Jäschkego - uwagę przykuwa zwłaszcza ciekawa kompozycja grupowa Rodziny Pańskiej na pierwszym prawym filarze nawy - to praca Ignacego Klahra. Wspaniałe, wielowieżycowe organy są dziełem Josepha Franza Eberharda z 1759 r., przy czym rokokową oprawę wykonał miejscowy stolarz H. Hartmann. W podziemiach znajduje się Ruchoma Szopka Panoramiczna z lat 1968-71 o wielu współczesnych motywach, nie najwyższego lotu (czynna: 9.00-17.00).

Naprzeciw świątyni powstał w latach 1712-16  klasztor Redemptorystów o skromnej bryle. Znalazło tam siedzibę bardzo interesujące  Muzeum Sztuki Sakralnej, otwarte w 1967 r. (pl. Wolności 5; czynne: codz. 9.00-17.00; bilety: normalny 4 zł, ulgowy 2 zł). Zgromadzono w nim naczynia obrzędowe, obrazy i rzeźby, niektóre o wysokiej wartości artystycznej i zabytkowej.

W kierunku zachodnim wybiega na Łysą Górę, zwaną też Kapliczną, Droga Różańcowa z 15 kaplicami z lat 1902-39, natomiast w kierunku wschodnim - Droga Krzyżowa z lat 1714-27. Kończy się ona na Bardzkiej Górze (583 m)

 kaplicą MB Płaczącej, wzniesioną w 1619 r. na miejscu kaplicy św. Wacława z 1276 r. Obecny kształt nieregularnego ośmiościanu pochodzi z 1717 r. Wyposażenie ma cechy barokowe, znajduje się tam m.in. figurka MB Płaczącej. Jako ciekawostkę można dodać, że w 1899 r. uderzenie pioruna zabiło pięć osób chroniących się tu przed gwałtowną burzą.

Ścieżka między stacjami VII i VIII prowadzi do odsłoniętych w 1986 r. na wysokości ok. 400 m ruin  zamku Brona z XIV w., który został zniszczony przez husytów w 1425 r. Widoczny jest mur grubości 2,2 m oraz przyziemie cylindrycznej wieży z murami czterometrowej grubości.