bezdroza_logo
152762
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Dolina Popradu
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Krynica-Zdrój

Warto zobaczyć

W zdrojowej części Krynicy warto zobaczyć przede wszystkim zabytkową zabudowę uzdrowiska. Idąc deptakiem od dołu, to znaczy od strony Krynicy Dolnej, mija się po prawej najpierw budynek  Łazienek Borowinowych z 1881 r., a zaraz za nimi  Stare Łazienki Mineralne z lat 1863-66, z charakterystyczną drewnianą wieżyczką.

Niedaleko, po prawej stronie, stoi duży oszklony budynek

 Pijalni Głównej, wzniesiony na początku lat 70. XX w. w miejscu wyburzonej stuletniej Starej Pijalni. Mieści się w nim sala koncertowa.

Po przeciwnej stronie ulicy wznosi się duży murowany budynek

 Starego Domu Zdrojowego, pochodzący z 1889 r., zaś nieco powyżej pijalni -  muszla koncertowa. Jeszcze wyżej stoi  Nowy Dom Zdrojowy, zbudowany w 1939 r. w stylu funkcjonalizmu.

Z tyłu, za Starym Domem Zdrojowym, w willi Romanówka mieści się

 muzeum Nikifora Krynickiego ze zbiorami zawierającymi ok. 1000 prac artysty. Oprócz tego są tu prezentowane czasowe wystawy prac artystów nieprofesjonalnych.

Na skwerze, przy którym krynicki deptak łączy się z Bulwarami Dietla, stoi niewielki

 pomnik Mickiewicza postawiony tu w 1906 r. Za nim, na stokach Góry Parkowej, znajduje się niewielki, drewniany, kryty gontem pierwszy
 kościół zdrojowy Przemienienia Pańskiego (wejście po schodkach za Nowym Domem Zdrojowym). Świątynia uległa częściowemu zniszczeniu w pożarze w 1991 r., ale dwa lata później została odbudowana.

Bulwary skręcają łagodnie w prawo, wzdłuż stoków Góry Parkowej. Odchodzi od nich aleja w stronę dolnej stacji kolejki. Za mostkiem na potoku Palenica w prawo odchodzi aleja Nikifora, prowadząca do

 pijalni wód „Jan" i „Józef" - małego drewnianego pawilonu z ażurową kopułą i krytym gontem dachem. Po lewej ciągną się Bulwary Dietla z pomnikiem słynnego balneologa. 100 m dalej na północ, w centralnym punkcie uzdrowiska, zbiegają się ulice Zdrojowa, Pułaskiego i Piłsudskiego. Tuż za skrzyżowaniem, przy ulicy Piłsudskiego, stoi murowany parafialny
 kościół NMP Wniebowziętej, zbudowany pod koniec XIX w. i przebudowany w latach 30. XX w. Nieopodal wznosi się neoklasycystyczny budynek
 Nowych Łazienek Mineralnych, pochodzący z lat 1923-26.

Prowadząca w stronę Nowego Sącza ulica Piłsudskiego stanowi przedłużenie deptaku w kierunku północnym. Przy niej znajdują się głównie sanatoria, a wśród nich zbudowany w stylu funkcjonalizmu luksusowy  Lwigród, który po gruntownym remoncie trwającym od 1981 r. wznowił działalność w lipcu 2006 r. W latach międzywojennych był to najlepiej wyposażony obiekt w Krynicy, z pierwszą w uzdrowisku salą operacyjną. Za ukwieconymi skwerami stoi budynek kina Jaworzyna, a na placu przed nim - odsłonięty w lipcu 2004 r.

 pomnik Jana Kiepury.

Jeszcze dalej na północ rozciąga się niewielki Park Słotwiński z najstarszym obiektem zdrojowym -

 drewnianą pijalnią Słotwinki zbudowaną w formie chińskiego pawilonu, z pierwszych lat XIX w. Pijalnia stała początkowo tam, gdzie obecnie znajduje się Pijalnia Główna na krynickim deptaku, w początkach 2. poł. XIX w. przeniesiono ją na obecne miejsce. Tuż obok znajduje się dawny
 Słotwiński Pawilon Koncertowy z roku 1870, obecnie restauracja. Same Słotwiny to wchłonięta przez Krynicę dawna łemkowska wioska. Do dziś stoi tu cenna XIX-wieczna drewniana
 cerkiewka Opieki NMP (obecnie pomocniczy kościół katolicki, obok nowego murowanego kościoła). Wewnątrz zachowała się polichromia z 1930 r. i sześć ikon patriarchów z dawnego ikonostasu. W górnej części Słotwin działa duży  ośrodek narciarski.

W stronę Tylicza ciągnie się od centrum ulica Pułaskiego, zabudowana głównie pensjonatami. Stoi przy niej jest kolejny obiekt uzdrowiskowy: wzniesiony przez Jana Kiepurę

 luksusowy hotel-pensjonat Patria (obecnie sanatorium dla diabetyków). W pensjonacie tym mieszkała w czasie pobytu w Krynicy w 1937 r. księżniczka Juliana, późniejsza królowa holenderska. Dalszy, bardziej stromy odcinek ulicy Pułaskiego prowadzi obok zdziczałego parku na zachodnim stoku Huzarów, w którym stoi miniaturowy  kopiec Pułaskiego z 1926 r.

Południowa część Krynicy nie ma już tyle uroku co część zdrojowa. Nieco poniżej dworców PKP i PKS wznosi się duży betonowy  kościół św. Antoniego z końca XX w., a przy ulicy Cmentarnej -  cerkiew prawosławna. Idąc do cerkwi, mija się po lewej stary cmentarz, na którym pochowany został m.in. Nikifor Krynicki.

W dolnej części Krynicy-wsi, w pobliżu ujścia Czarnego Potoku do Kryniczanki, stoi murowana  cerkiew greckokatolicka, wzniesiona ok. 1870 r. na miejscu dawnej drewnianej.

W widłach potoków Palenicy i Kryniczanki wznosi się Góra Parkowa, której stok zwrócony w kierunku centrum Krynicy zajmuje rozległy

 Park Zdrojowy, założony już w 1810 r. W latach 20. XX w. posadzono tu wiele egzotycznych drzew, które mimo sporej wysokości n.p.m. i trudnych dla siebie warunków przetrwały i „zrosły się" z krajobrazem. W północno-wschodniej, zdziczałej części parku zachowały się dwie XIX-wieczne altanki: Marzenie i Wanda. Część zachodnia parku, opadająca w kierunku deptaku, jest bardziej „cywilizowana" i pokryta siecią dróg i ścieżek.

Wierzchołek Góry Parkowej stanowi ruchliwe centrum Parku Zdrojowego, z górną stacją kolejki linowo-torowej, restauracją, zjeżdżalniami dla dzieci i innymi atrakcjami. Z polany pod szczytem rozciąga się widok na Krynicę i okoliczne góry.

Od czasu zbudowania kolejki gondolowej na Jaworzynę Krynicką infrastruktura turystyczna rozwija się również w cichej dawniej Dolinie Czarnego Potoku, oddzielonej od Krynicy Górą Krzyżową (812 m n.p.m.), gdzie znajduje się dolna stacja kolei. Liczba budowanych tu obiektów stale rośnie. Aby turyści i narciarze mogli bez wysiłku wjechać 465 m ponad poziom doliny, na szczyt Jaworzyny, wycięto część lasu i zdewastowano fragmenty znakowanej drogi na szczyt.


Po regionie oprowadza: Barbara Zygmańska

Obiekty dodane przez użytkowników:
Deptak
Park Zdrojowy założono już w 1810 r. W latach 20. XX w. posadzono tu wiele egzotycznych drzew, które mimo sporej wysokości n.p.m. i trudnych dla siebie warunków przetrwały i „zrosły się” z krajobrazem.
dodał: 1959paluszek
Pomnik Nikifora

dodał: 1959paluszek
Pijalnia Główna
Duży oszklony budynek Pijalni Głównej, wzniesiony na początku lat 70. XX w. w miejscu wyburzonej stuletniej Starej Pijalni. Mieści się w nim sala koncertowa.
Izba Gaździny
Restauracja "Izba Gaździny" to godna polecenia restauracja ze smacznymi i świeżo przyrządzanymi posiłkami w centrum Krynicy-Zdroju. Można tu posilić się dobrą, staropolską kuchnią, a w szczególności: plackiem "po zbóju" (placek ziemniaczany z gulaszem i zestawem surówek w cenie 20 zł), michą pierogową (duża porcja zapiekanych pierogów z konfiturą żurawinową w cenie 15 zł), żurkiem (ok. 7 zł), kwaśnicą (9 zł), smażonym pstrągiem oraz mnóstwem innych dań kuchni polskiej i regionalnej. Klimatu restauracji dodaje rustykalny wystrój wnętrz, góralskie dźwięki (z płyty i na żywo) oraz ceny potraw w "dutkach" (tak, aby żaden "ceper" nie zapomniał, że "zajada góralską strawę". Hej!).
dodał: justyna.z
Góra Parkowa
Góra w Beskidzie sądeckim, jej wysokość sięga 742 m npm. Zbocza góry stanowi Park Zdrojowy, tor saneczkowy a na szczycie znajdują się rajskie ślizgawki czyli zjeżdżalnie, wyciąg narciarski przystosowany dla dzieci oraz restauracja "U babci Maliny". Na Górę Parkową można wyjść pieszo lub też wyjechać kolejką linową. Ze szczytu rozpościerają się piękne widoki na Krynicę oraz pobliskie wioski.
dodał: natalia.tomasiak
Polana i Altana Michasiowa
W środku Parku Zdrojowego znajduje się niewielka polana i altana. Oba obiekty noszą nazwę "Michasiowa". W koło polany ciągnie się ścieżka zdrowia z kilkoma przystankami i pomysłami na ćwiczenia. Na przeciwko altany usytuowane jest źródełko "Bocianówka", a legenda głosi, że kto się napije z niego wody może spodziewać się potomstwa. Latem można siąść na ławeczkach i odpocząć w ciszy, a zmią schować się na chwilkę przed pruszącym śniegiem pod dachem altany.
dodał: natalia.tomasiak
Cerkiew Greckokatolicka Objawienia Pańskiego
Cerkiew murowana zbudowana w latach 1865-1875 na miejscu siedemnastowiecznej cerkwi drewnianej. Świątynia była odnawiana w latach 1959-1962. Na siodłowych dachach siedem wieżyczek nakrytych baniastymi hełmami, oraz wieża nakryta takim samym hełmem. Z cerkiewnego wystroju wnętrza zachowały się polichromie ścienne, górna część ikonostasu oraz cztery drewniane ołtarze boczne. Po wojnie cerkiew była używana jako kościół, od 1987 r. zaczęto ponownie odprawiać nabożeństwa obrządku wschodniego, a początkiem 1996 r. gospodarzem świątyni stała się znów parafia greckokatolicka w Krynicy. Obecnie wg starej tradycji odprawiane są tam msze w obu obrządkach - rzymsko oraz grekokatolickim.
dodał: natalia.tomasiak
Grób Nikifora
Nikifor a w zasadzie Epifaniusz Drowniak zmarł 10 października 1968 roku w sanatorium w Foluszu koło Jasła, do ostatnich dni z ołówkiem w dłoni. Na grobie Jego na krynickim cmentarzu znalazły się dwa napisy: "Nikifor Krynicki" alfabetem łacińskim i "Epifanij Drowniak" cyrylicą.
dodał: rysio13
Willa Białej Róży
Willa Białej Róży, zbudowana w roku 1855 w typowym dla Krynicy pseudoszwajcarskim stylu.
dodał: rysio13
poprzedni rozdział
Krynica-Zdrój
następny rozdział
Informacje praktyczne
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group