bezdroza_logo
152762
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Tatry
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Tatry

Morskie OkoJest to łatwa, dostępna dla wszystkich wycieczka prowadząca w większości wygodną, asfaltową drogą. Jednak odległość lub zła pogoda może sprawić trudności osobom nieprzygotowanym. Przejście piesze zajmie 5-6 godz. (bez dłuższego pobytu przy Morskim Oku), na odcinku między Palenicą Białczańską i Polaną Włosienica można skorzystać z transportu konnego.
Do polany

 Palenica Białczańska w dolinie Białki dojechać można z Zakopanego autobusami PKS (ponad 20 kursów dziennie) przez Poronin, Bukowinę Tatrzańską, Klin, Głodówkę, Wierch Poroniec i Łysą Polanę (ok. 50 min), prywatnymi mikrobusami z postoju obok dworców PKP i PKS przez Bystre, Brzeziny, Zazadnią, Wierch Poroniec i Łysą Polanę lub własnym samochodem. Prawie cały obszar tej dawniej pasterskiej polany zajmuje ogromny płatny parking dla setek samochodów i autobusów oczekujących w sezonie na turystów. Mimo tego w sezonie zdarza się, iż brakuje miejsc parkingowych. Obecnie w planie jest udostępnienie kolejnego parkingu obok budynku dawnego przejścia granicznego w Łysej Polanie (budynek na początku 2008 r. przejął Tatrzański Park Narodowy).
Tuż za wjazdem na parking droga Oswalda Balzera zamknięta jest szlabanem dopuszczającym ruch tylko uprawnionych pojazdów TPN, SG, TOPR i obsługi schronisk. Tuż za nim jest miejsce wyznaczone na oczekiwanie i postój wozów i przyczep dla koni dopuszczonego na terenie TPN ekologicznego transportu, czyli dorożek (w zimie sań), docierającego stąd aż do Polany Włosienica (ok. 1,5 km przed Morskim Okiem). Cena za przejazd w górę zaczyna się od ok. 30 zł/os., czas jazdy wynosi ok. 1,5 godz.
Trasa do Morskiego Oka jest ścieżką dydaktyczną wyposażoną w siedem drewnianych tablic, na których opisano ciekawsze zjawiska przyrodnicze, jakie można napotkać w trasie. Warto się przed nimi zatrzymywać i zapoznać z przedstawionymi informacjami.
Z Palenicy Białczańskiej droga prowadzi ok. 0,5 km wprost na południe, wzdłuż brzegu Białki wyznaczającej tu granicę polsko-słowacką, aż do mostku na Waksmundzkim Potoku. Tu szosa skręca łagodnie w prawo i wznosi się w górę, zaś prosto prowadzi zamknięta dla ruchu turystycznego droga dojazdowa do schroniska PTTK na polanie Stara Roztoka.
Przy szosie, za zakrętem w lewo, w miejscu gdzie rozpościera się rozległy widok na dolinę Białej Wody i wznoszący się nad nią Gerlach, ustawiona jest tablica „Dolina Białej Wody", objaśniająca widoczne z tego miejsca szczyty i wpływ lodowców na rzeźbę Tatr. Dalej, przez prawie 2 km, droga prowadzi lekko w górę, dość jednostajnie lasem. Z prawej strony dochodzi czerwony szlak z Toporowej Cyrhli przez Psią Trawkę i Polanę pod Wołoszynem, który dalej towarzyszy jej aż do Morskiego Oka. Za łagodnym zakrętem w lewo osiąga się kamienny most nad potokiem Roztoka, który jest jednocześnie dobrym punktem widokowym na jeden (środkowy) z trzech wodospadów zwanych
 Wodogrzmotami Mickiewicza (z Palenicy Białczańskiej 50 min-1 godz.). Za mostem, na sporym placu, stoi kilka drewnianych ław i stołów oraz sezonowe toalety. Plac przecina zielony szlak od
 schroniska im. Wincentego Pola na polanie Stara Roztoka (położonego 10 min stąd, szlak prowadzi w lewo w dół) przez Dolinę Roztoki i obok wodospadu Siklawa nad Mały Staw w Dolinie Pięciu Stawów Polskich (w prawo w górę, ok. 2 godz.). Pomiędzy dwoma przęsłami mostu ustawiona jest kolejna tablica ścieżki dydaktycznej.
Dawniej Wodogrzmoty Mickiewicza udostępnione były w znacznie szerszym zakresie niż obecnie, ścieżka prowadziła od dna doliny i drogi w Starej Roztoce za pośrednictwem sytemu schodków i mostków do wszystkich kaskad.
Od Wodogrzmotów droga prowadzi lasem, dość wysoko ponad dnem doliny, ale bez widoków. W kilku miejscach szosa jest oberwana na skutek osunięcia się gruntu. Po ok. 2 km stale wznoszącej się trasy dochodzi się do miejsca, gdzie na wyraźnym progu opada ku Białce Dolina Rybiego Potoku. Tuż przed zakrętem drogi i stojącą na samym zakręcie
 leśniczówką „Wanta" ustawiono kilka ławek oraz kolejną tablicę dydaktyczną powięconą zwierzętom żyjącym w otaczających lasach. Szosa pokonuje spiętrzenie doliny kilkoma długimi serpentynami, a pieszy szlak turystyczny odchodzi w prawo, ścinając zakręty drogi bardziej stromym chodnikiem wyłożonym głazami i zabezpieczonym z obu stron drewnianymi barierkami. Tym odcinkiem trasy najlepiej przejść gęsiego, gdyż jest znacznie węższy i wyboisty, a często bywa zatłoczony. W razie zalegania na skrótach dużej ilości śniegu, najczęściej wyślizganego przez setki schodzących, lepiej nadłożyć drogi i przejść ten odcinek bezpiecznie asfaltem. Skróty ścinają cztery odcinki szosy. Po ich pokonaniu wychodzi się już na bardziej płaski odcinek Doliny Rybiego Potoku.
Na wprost odsłaniają się widoki na majestatyczne Mięguszowieckie Szczyty i grzbiet Siedmiu Granatów, które zamykają od południa kocioł Morskiego Oka. Po niecałym kilometrze dochodzi się wreszcie do sporej, sztucznie powiększonej
 Polany Włosienica (od Palenicy Białczańskiej pieszo ok. 2,5 godz.). Przy dolnym jej skraju, w miejscu z ciekawym widokiem na góry, ustawiono kolejną tablicę ścieżki dydaktycznej omawiającą problemy lasu w okolicach jego górnej granicy. Do tego miejsca dojeżdżają konne zaprzęgi i tutaj oczekują na powracających turystów.
Tuż przy górnym, południowym skraju polany stoi duży
 pawilon mieszczący bar, sklepik i płatne toalety. Wybudowany we wczesnych latach 70. XX w. miał z założenia zapewnić wyżywienie i wypoczynek turystom dojeżdżającym tu wówczas samochodami i autobusami. Również teraz, mimo wysokich cen, w sezonie oblegany jest przez turystów.
Droga wchodzi teraz w wysoki las, by po dwóch zakrętach niespodziewanie przeciąć szerokie bezleśne zbocze. O przyczynach takiej zmiany i widocznym tu piętrowym układzie roślinności informuje kolejna tablica ścieżki dydaktycznej pod nazwą Żleb Żandarmerii. Stąd można dostrzec drogę i zasięg schodzących corocznie Głębokim Żlebem lawin śnieżnych. Wysoko na stokach Opalonego, powyżej drzew i kosodrzewiny, szeroki kocioł Gładkiego przechodzi w stromy, prosty żleb ciągnący się aż do dna doliny. Ukształtowanie terenu i położenie w pobliżu grani powoduje gromadzenie się większych niż w innych miejscach mas śniegu, zaś równe, porośnięte tylko trawą zbocze i wschodnia wystawa stoku sprzyjają, szczególnie na początku wiosny, jego osuwaniu się.
Bywało, że lawiny zasypywały drogę i potok wielometrową zbitą warstwą. W razie występowania zagrożenia lawinowego (przy drodze ustawiane są tablice z czarno-żółtą szachownicą i napisem „lawiny") wyznaczane jest zimowe obejście niebezpiecznych miejsc lasem, po zachodnim zboczu Żabiego, mające swój początek prawie naprzeciwko bufetu na Włosienicy. Jest ono dłuższe i mniej wygodne od przejścia drogą, ale zapewnia większe bezpieczeństwo.

Jeszcze ok. 1 km węższa teraz droga łagodnie wznosi się przez las, aż wreszcie na łagodnym zakręcie w lewo odsłania się szerszy widok. W tym miejscu od prawej strony schodzi do drogi niebieski szlak z Doliny Pięciu Stawów Polskich przez Opalone. Po 200 m droga prowadzi do niewielkiego placyku obok budynku  starego schroniska, skąd w minutę dochodzi się na taras przed  schroniskiem im. Stanisława Staszica, na wierzch moreny, która do tej pory zasłaniała Morskie Oko (z Palenicy Białczańskiej 2 godz. 50 min). Stojąc przed wejściem do schroniska twarzą na południe, można zrozumieć, dlaczego miejsce to przyciąga wciąż tylu turystów. Zachwyca przede wszystkim kontrast spokojnej tafli największego tatrzańskiego stawu z amfiteatralnie otaczającymi go, postrzępionymi graniami. Sprzed schroniska można zejść schodami nad samo jezioro. Na jego brzegu ustawiona jest ostatnia tablica ścieżki dydaktycznej mówiąca o stawie i jego przyrodzie.

 

Nowe schronisko nad Morskim Okiem
Budynek nowego schroniska nosi imię zasłużonego badacza Tatr Stanisława Staszica. Został on zbudowany w latach 1907-08 w stylu zakopiańskim i jest już zabytkiem, choć ostatnia przebudowa nieco zmieniła jego bryłę. Mijane poniżej stare schronisko powstało jeszcze wcześniej, bo w 1890 r., jako wozownia, ale kilkakrotnie w swej historii, w czasie remontów lub odbudowy po pożarze głównego budynku pełniło rolę jedynej bazy noclegowej w tej części doliny. Obecnie oferuje noclegi w zbiorowych salach, w niższych cenach niż komfortowe, odremontowane schronisko główne.


Przy ładnej pogodzie i wystarczającej ilości czasu warto odbyć spacer dookoła Morskiego Oka. Wycieczka jest nietrudna (chociaż ze względu na kamienie dobrze jest mieć sportowe obuwie) i trwa ok. 1 godz. Zachwycająca jest zmienność widoków na tej trasie, można też obejrzeć z bliska ciekawe okazy tatrzańskiej przyrody, np. rosnące przy samej ścieżce limby.
Powrót na polanę Palenica Białczańska tą samą drogą zajmie ok. 2,5 godz.


Po regionie oprowadza: Barbara Zygmańska

Obiekty dodane przez użytkowników:
Morskie Oko
Morskie Oko - to najbardziej znane jezioro w Polskich Tatrach. Ma powierzchnię ok. 35 ha, długość ok. 860 m. Jego szerokość wynosi ok. 566 m, a w najgłębszym miejscu osiąga prawie 51 m. Niedaleko jeziora stoi schronisko PTTK, w którym można zakupić fajne góralskie pamiątki. Do Morskiego Oka idzie się ok. 8 km w jedną stronę.
dodał: pioge7
Droga na Czarny Staw

dodał: A_MAX
Wielki Piarg
Wielki Piarg opadający spod Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego (2438 m n.p.m.). Piarg – jest to nagromadzenie u podnóża stoku ostrokrawędzistych okruchów skalnych, które odpadły od stromego zbocza górskiego, głównie w wyniku procesów wietrzenia fizycznego. Piargi często występują w postaci stożka piargowego u wylotów żlebu.
dodał: A_MAX
Żabi Mnich
Żabi Mnich – szczyt w Tatrach Wysokich o wysokości 2146 m n.p.m., położony na południowym krańcu Żabiej Grani. Żabi Mnich posiada dwa wierzchołki. Wierzchołek północno-wschodni leży w głównej grani, od niego natomiast na południowy zachód odgałęzia się krótka grań z niższym wierzchołkiem, nazywanym Kapucynem lub Żabim Kapucynem (2138 m). Wierzchołki oddziela od siebie przełączka – Żabia Szczerba, położona na wysokości ok. 2111 m, z której schodzi rynna o wysokości ok. 100 m nazywana Kominem Świerza. W tej grani, opadającej już stromo ku zachodowi, widoczna jest niewielka turniczka zwana Żabią Lalką - osobliwa turniczka w kształcie pionka szachowego (stożek z okrągłą "główką").
dodał: A_MAX
poprzedni rozdział
Rusinowa Polana i Gęsia Szyja
następny rozdział
Informacje praktyczne
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group