bezdroza_logo
152762
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Tatry
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Tatry

Dolina KościeliskaWycieczka do Doliny Kościeliskiej stanowi obowiązkową trasę dla wszystkich, nawet dla początkujących turystów tatrzańskich. Przejście całej doliny może trwać od 3 do nawet 6 godz. w zależności od tego, ile atrakcji będziemy chcieli zobaczyć.
Wycieczka rozpoczyna się w  Kirach, gdzie można dojechać autobusem PKS, busem lub własnym samochodem (u wylotu doliny dostępne są dwa parkingi, w sezonie zatłoczone). Przy wejściu do doliny czekają na pasażerów góralskie dorożki lub (zimą) sanie, którymi dojechać można do Polany Pisanej. Około 100 m od początku drogi jest punkt poboru opłat TPN-u. Zaraz za zabudowaniami dolina zwęża się w pierwszą z tzw. bram kościeliskich, czyli miejsc, gdzie skały schodzące z obu zboczy doliny tworzą naturalne zwężenia -

 Niżnią Bramę Kościeliską. Potem ponownie rozszerza się w rozległą polanę -  Wyżnią Kirę Miętusią. Wczesną wiosną tę przepiękną polanę pokrywają zazwyczaj łany krokusów. Po prawej stronie drogi jest szałas, obok którego latem wypasane jest niewielkie stadko owiec, a w samym szałasie można kupić oscypki lub bryndzę. Tuż za polaną w lewo odchodzi szlak czarny - Ścieżka nad Reglami, którą można dojść do sąsiedniej Doliny Małej Łąki, a dalej do Doliny Strążyskiej i Białego. Kilkaset metrów dalej Ścieżka nad Reglami odchodzi w prawo w kierunku Doliny Chochołowskiej.
Następnie droga biegnie przez polanę Stare Kościeliska, gdzie wśród drzew stoi biała
 kapliczka, zwana Zbójnicką, chociaż zbudowana była prawdopodobnie przez górników pracujących niegdyś na polanie. Miejsce to wyglądało 100 lat temu zupełnie inaczej niż obecnie, gdyż pod koniec XIX w. na polanie funkcjonował piec hutniczy (informuje o tym tablica po prawej stronie drogi).
Zaraz za polaną w lewo odchodzi czarny szlak prowadzący do Jaskini Mroźnej. Skręcając zaraz za mostkiem w prawo, można jeszcze obejrzeć
 Lodowe Źródło - jedno z najładniejszych tatrzańskich wywierzysk, czyli bardzo obfitych źródeł, z którego w trzech kierunkach wypływa w ciągu sekundy średnio ok. 600 l wody o stałej temperaturze ok. 4,5°C.
Można teraz wrócić na drogę wiodącą dnem doliny lub podejść do jaskini. Czarny szlak prowadzi dość szeroką drogą stromo pod górę, by po chwili skręcić w prawo w kierunku dolinki Żleb pod Wysranki. Minąwszy dolinkę, wkrótce wychodzi się na niewielką płaśń przed wejściem do
 Jaskini Mroźnej (z dna doliny ok. 30 min). Jaskinię można zwiedzać cały rok, jest ona oświetlona elektrycznie. Z reguły oprowadza po niej przewodnik, przy mniejszej frekwencji wpuszczane są pojedyncze osoby, za to w pełni sezonu wycieczkowego trafić można na niebywały wprost tłok. Zwiedzanie jaskini nie nastręcza żadnych trudności, jej przejście zajmuje ok. 50 min, ale nie jest ono specjalnie zajmujące. Otwór północny - wejściowy został sztucznie przekopany w czasie prac udostępniających. Na zewnątrz jaskini wychodzi się otworem południowym, naturalnym, odkrytym w 1934 r. Po wyjściu schodzi się stromo na dno doliny ubezpieczoną drewnianymi poręczami ścieżką. Ze względu na ekspozycję ta trasa nie jest polecana dla osób z lękami przestrzeni lub małych dzieci. Ścieżka schodzi do drogi za kolejną Bramą Kraszewskiego, na niewielką polankę, gdzie stoją ławki i sezonowe toalety. Idąc dnem doliny, dochodzi się do tego miejsca po ok. 10 min od Lodowego Źródła.
Dalsza droga w głąb doliny prowadzi wzdłuż potoku, wąskim wąwozem. Po prawej stronie, na zboczach Stołów widać charakterystyczną skałkę zwaną Sową - ma ona rzeczywiście kształt sowy, która przysiadła na skale nad doliną. Wkrótce potem droga skręca lekko w prawo i biegnąc wzdłuż rzadkich drzew, dochodzi do rozległej
 Hali Pisanej. Tutaj znajduje się końcowy postój dorożek i sań dojeżdżających aż z Kir. Wokół roztacza się piękny widok na otaczające polanę skalne urwiska Organów i Zdziarów, a z drugiej strony - Stołów. Na polanie po lewej stronie widać resztki kamiennych schodów będących pozostałością po małym, prywatnym bufecie, który w 1987 r. (po przejęciu przez TPN) został wysadzony w powietrze na potrzeby kręconego wtedy filmu pt. Trójkąt Bermudzki.
Z lewej strony dochodzi do polany żółty szlak będący zakończeniem pętli prowadzącej przez Wąwóz Kraków. Za mostkiem droga wkracza w kolejne skalne zwężenie zwane Wyżnią Bramą Kościeliską lub Bramą Raptawicką, a zaraz za kolejnym mostkiem, tuż przed skalną bramą, w lewo skręca żółto znakowany szlak prowadzący do
 Wąwozu Kraków (od wylotu Jaskini Mroźnej ok. 30 min). Można pominąć tę atrakcję lub zapuścić się w głąb wąwozu.
Droga przez wąwóz biegnie krótko lasem, w chwilę później wchodzi pomiędzy skalne ściany. Ścieżka prowadzi wąskimi przejściami wśród skał, które góralom kojarzyły się z ulicami Krakowa - stąd nazwa samego wąwozu, jak również innych używanych niegdyś przez górali określeń opisujących poszczególne skały: Wawel czy Ratusz. W końcu wąwóz rozszerza się, tworząc dość rozległą polankę zwaną Rynkiem. Znakowany szlak opuszcza w tym miejscu dno wąwozu, gdyż wyższe jego partie są ścisłym rezerwatem przyrody. Trasa prowadzi teraz na jego lewe zbocze, w kierunku jaskini Smocza Jama. Ten fragment trzeba pokonać za pomocą metalowej drabiny. Na tym odcinku szlaku wprowadzono ruch jednokierunkowy, co oznacza, że można iść wyłącznie w górę. Jeżeli jednak ktoś na widok drabiny stracił chęć do dalszej wędrówki, może wrócić dnem wąwozu do rozstaju szlaków i głównej drogi. Po pokonaniu drabiny ubezpieczona łańcuchami ścieżka prowadzi przed wejście do Smoczej Jamy. Dalsza droga wiedzie przez jaskinię. Przebycie stromo nachylonego, krętego tunelu o długości 37 m ułatwiają łańcuchy. Wskazane jest posiadanie latarki. W razie braku źródła światła, jaskinię lepiej ominąć, idąc dalej w lewo eksponowaną i ubezpieczoną łańcuchami i klamrami ścieżkę, którą można dotrzeć przed górny otwór jaskini. Jest ona jednak bardziej eksponowana, niż sama jaskinia. Stąd szlak wychodzi na górną część Polany Pisanej, a następnie prowadzi do głównej drogi. Przejście całej pętli przez Wąwóz Kraków zajmuje ok. 1 godz.
Dalsza trasa do schroniska prowadzi w górę doliny szeroką i wygodną drogą. Warto zatrzymać się na chwilę przed
 Skałą Pisaną, wznoszącą się na lewo, tuż za znakami Wąwozu Kraków. Na skale zobaczyć można wykutą w skale sylwetkę śpiącego rycerza. U podnóża skały znajdują się otwory Jaskini Wodnej pod Pisaną, z których wypływa woda zasilająca Kościeliski Potok.
Dalej droga skręca nieznacznie w prawo, przekracza potok po kolejnym kamiennym moście, na prawym brzegu znajduje się znak wskazujący szlak do Jaskini Mylnej (od Polany Pisanej ok. 10 min). Od tego miejsca dolina znowu się rozszerza, za kolejnym mostem po prawej stronie widoczny jest żelazny krzyż zwany
 Krzyżem Wincentego Pola. Pierwszy krzyż z napisem „Nic nad Boga" został tu postawiony w 1852 r. podczas wycieczki studentów geografii UJ, prowadzonych przez tego wybitnego naukowca i poetę. Obecny wykonany jest podobno z żelaza tatrzańskiego, a osadzony w kamieniu młyńskim służącym do mielenia rudy.
Droga mija po prawej stronie wylot Doliny Smytniej, opadającej spod Kominiarskiego Wierchu, a po przejściu przez potok skręca w lewo, rozpoczynając podejście skrajem Polany Smytniej, wiosną pokrytej łanem krokusów. Dalej przekracza się drewniany most nad Tomanowym Potokiem i w końcu dochodzi się do rozstaju szlaków - w lewo pod górę szeroką leśną drogą prowadzi zielony szlak w kierunku Doliny Tomanowej i dalej na Czerwone Wierchy; czarno znakowana ścieżka prowadzi pod górę nad Smreczyński Staw, a opadającą lekko główną drogą można dojść do widocznego już
 schroniska PTTK na Małej Polance Ornaczańskiej (z Hali Pisanej ok. 30 min).
W stylowym schronisku można napić się herbaty i zjeść ciepły posiłek. Przed budynkiem stoją liczne ławy oraz stoły - można stąd podziwiać piękny widok na otoczenie Doliny Pyszniańskiej, w tym najwyższe szczyty Tatr Zachodnich: Błyszcz i Bystrą. Powrót ze schroniska do Kir wzdłuż Doliny Kościeliskiej zajmuje ok. 1,5 godz.


Po regionie oprowadza: Barbara Zygmańska

Obiekty dodane przez użytkowników:
Dolina Kościeliska
Dolina Kościeliska 9 km długości, powierzchnię ok. 35 km². Boczne odgałęzienia: największe z nich to Dolina Miętusia, Dolina Tomanowa, Dolina Pyszna (Pyszniańska). Pozostałe większe odgałęzienia to:Żleb pod Wysranki, Wąwóz Kraków, Wściekły Żleb, Iwanowska Dolinka, Dolina Smytnia. Dnem doliny płynie Kościeliski Potok.
dodał: rysio13
Smreczyński Staw

dodał: justyna.z
Polana na Stołach
Polana na Stołach nazywana także Halą na Stołach, to położona na górskim masywie Stołów (Tatry Zachodnie) wysokogórska polana, będąca niegdyś miejscem wypasu owiec. Znajduje się na średniej wysokości 1340 m n.p.m. skąd góruje nad Doliną Kościeliską (od której prowadzi na Stoły niebiesko znakowany szlak turystyczny) i jest doskonałym punktem widokowym na m.in. Giewont i Czerwone Wierchy. Na polanie znajdują się trzy zabytkowe, drewniane szałasy pasterskie wpisane do krajowego rejestru zabytków.
dodał: Czyppis
poprzedni rozdział
Informacje praktyczne
następny rozdział
Hala Gąsienicowa
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group