bezdroza_logo
152764
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Szlak Piastowski
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Trzemeszno

Warto zobaczyć Trzemeszno ma nieregularny układ zabudowy skoncentrowany wokół dwóch placów: Jana Kilińskiego i opata Michała Kosmowskiego. Pierwszy z nich jest dawnym rynkiem, pośrodku którego wznosi się  pomnik najbardziej znanego, obok legendarnego Dratewki, polskiego szewca - pułkownika Jana Kilińskiego. Wykonany z piaskowca monument odsłonięto w 1960 r. w dwusetną rocznicę urodzin Kilińskiego. Przy położonym na południowy zachód od dawnego rynku drugim placu, wznosi się barokowy

  kościół Wniebowzięcia NMP. Pierwszą świątynię w stylu romańskim zbudowali w tym miejscu w XII w. kanonicy regularni. Była to trzynawowa bazylika wzniesiona na planie krzyża z kamiennych granitowych ciosów, którą w XIII w. rozbudowano poprzez dodanie transeptu i wydłużenie prezbiterium. Jego pozostałości możemy zobaczyć w ścianie jednej z wież od strony zachodniej. W XIV i XV w. kościół przebudowano w stylu gotyckim, a obecną formę świątynia zawdzięcza kolejnej gruntownej przebudowie z lat 1762-91. Nad centralną częścią bazyliki, otoczoną nawą i ośmioma kaplicami, umieszczono kopułę z latarnią. Czaszę kopuły pokrywa polichromia autorstwa Franciszka Smuglewicza, zrekonstruowana po wojnie przez Zofię Wilińską. Jej dziełem jest także kopia obrazu Wniebowzięcia NMP wisząca w ołtarzu głównym (oryginał został zniszczony). W nawie głównej pod chórem znajdują się dwie romańskie kolumny, odkryte po II wojnie światowej w gotyckim murze kościoła podczas odbudowy świątyni po wywołanym przez hitlerowców pożarze. Pamiątką tej tragedii jest fragment ściany w nawie bocznej z nadtopioną od wysokiej temperatury cegłą. Warto także zwrócić uwagę na dwa zachowane nagrobki opatów: Aleksandra Mielińskiego i Michała Kosmowskiego, bowiem od 1441 r. aż do kasaty zakonu w 1. poł. XIX w. Trzemeszno było siedzibą opactwa kanoników regularnych. Z przylegających niegdyś do kościoła zabudowań klasztornych, rozebranych w 1836 r. przez Prusaków, zachował się jedynie dawny
 pałac opacki (obecnie plebania), przebudowany w latach 1843-62. Nieopodal znajduje się niewielki, trójskrzydłowy budynek dawnego  kolegium, ufundowanego w 1773 r. na wzór Collegium Nobilium Stanisława Konarskiego. Na jego utrzymanie przeznaczono kilka majątków ziemskich, dzięki czemu w internacie mogło bezpłatnie zamieszkiwać 12 uczniów pochodzenia szlacheckiego i 8 niezamożnych uczniów pochodzenia chłopskiego lub mieszczańskiego. Wychowankami tej placówki byli m.in.: Jędrzej Śniadecki, Marian Langiewicz, Stefan Garczyński, Hipolit Cegielski, Jędrzej Moraczewski i Józef Chociszewski. Aż 60 uczniów tej szkoły wzięło udział w powstaniu styczniowym, za co władze pruskie zamknęły placówkę. Na łuku bramnym prowadzącym do budynku kolegium zachowała się płaskorzeźba przedstawiająca króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, a ponad nią herby Polski i Litwy oraz królewski herb Ciołek. Na południe od kościoła, przy placu Mickiewicza zlokalizowany jest kompleks barokowych budynków dawnego 
 szpitala św. Łazarza (kaplica, budynek główny i dwa alkierze kryte łamanymi dachami) z 2. poł. XVIII w. Na zachód od niego znajduje się  cmentarz, na którym pochowano m.in. powstańców wielkopolskich z 1848 i 1919 r. oraz ofiary terroru hitlerowskiego. Z cmentarza do kościoła poklasztornego wiedzie ładna czterorzędowa aleja lipowa.


Po regionie oprowadza: Paweł Mordal
poprzedni rozdział
Trzemeszno
następny rozdział
Informacje praktyczne
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group