bezdroza_logo
152764
obiektów,
zdjęć, relacji
i tras
Wyszukiwanie zaawansowane
dodaj obiekt dodaj zdjecie dodaj relacje
Park Kampinoski
Galeria Na komórkę Na GPS Dodaj komentarz
Rozdział nadrzędny: Park Kampinoski

 

Warto zobaczyć

Szlaki turystyczne

Kampinoski Park Narodowy zwiedzają w ciągu roku tysiące turystów. Do ich dyspozycji jest system znakowanych pieszych szlaków turystycznych. Samochodami i motocyklami nie wolno wjeżdżać na drogi leśne, a ruch pojazdów dopuszczony jest jedynie na drogach publicznych przechodzących przez Park. Samochody należy zatem pozostawiać na wyznaczonych do tego celu parkingach na obrzeżach lasu. Zazwyczaj tuż przy parkingach znajdują się mapy bądź schematy szlaków prowadzących przez Puszczę. Niemal zawsze podawane są również odległości do miejscowości, przez które wiodą znakowane szlaki turystyczne. Poruszanie się nimi jest z pewnością najlepszym sposobem na zwiedzenie Kampinoskiego Parku Narodowego. Ta forma turystyki zapewnia bowiem bezcenny, bezpośredni kontakt z przyrodą. Na szlakach nie funkcjonują jednak punkty gastronomiczne, dlatego należy pamiętać o zabieraniu żywności i napojów na planowane wycieczki. Poniżej przedstawione są najważniejsze oznaczone szlaki. Zawsze jednak można zaplanować własną wersję, zwłaszcza że oprócz głównych tras istnieje cały szereg ścieżek łącznikowych.

 

Wioski widma

Na terenie Puszczy Kampinoskiej możemy się natknąć na wyludnione wioski, które zostały wykupione przez dyrekcję Parku Narodowego, a po których pozostały jedynie znaki drogowe i fundamenty po zabudowaniach. Taką wioską jest np. nieistniejąca już wieś Ławy - słynna m.in. jako miejsce ćwiczeń i obozowania grupy AK „Kampinos". Jeszcze w latach 60. wieś liczyła ok. 20 zagród, była tu nawet remiza. Podobnych „wsi widm" na terenie Kampinoskiego Parku istnieje kilkadziesiąt.


Główny Szlak Puszczy Kampinoskiej

Dziekanów Leśny - Brochów: 55,8 km, znaki czerwone.

Szlak ten wiedzie przez cały Kampinoski Park Narodowy ze wschodu na zachód. Na trasie możemy prześledzić wszystkie charakterystyczne typy krajobrazu kampinoskiego z wyjątkowo efektownymi odcinkami przebiegającymi na pograniczu wydm i bagien. Zobaczyć możemy wiele fragmentów lasu z elementami starodrzewu, zwłaszcza w dwóch największych obszarach ochrony ścisłej: „Sieraków" i „Krzywa Góra". Na trasie nie brak też obiektów historycznych, takich jak wczesnośredniowieczne grodzisko „Zamczysko" i kilkusetletni Dąb Profesora Kobendzy czy Sosna Powstańców 1863 r. Znajdują się tutaj także pamiątki z okresu II wojny światowej: cmentarz-mauzoleum Palmiry i cmentarz partyzancki w Wierszach. W Brochowie mieści się obronny kościół renesansowy z XVI w., a w Tułowicach szlachecki dwór klasycystyczny z ok. 1800 r. Na przebycie całego szlaku potrzeba co najmniej dwóch dni. Przenocować można we własnym namiocie na polu biwakowym w Roztoce albo w całorocznym schronisku młodzieżowym PTSM we wsi Łubiec (trzeba nieco odejść od szlaku - tel.: +48 22 7258034).

 

Zamczysko

To popularna nazwa XIII-wiecznego grodziska obronnego, w którym okoliczna ludność chroniła się podczas najazdów jaćwińskich, żmudzkich i litewskich. Archeolodzy odkryli, że wewnętrzny majdan chronił gruby na kilka metrów ostrokół z zaostrzonych bali. Prócz niego dodatkową przeszkodę stanowiła widoczna do dziś fosa. Przez kolejne stulecia była tu osada palaczy węgla drzewnego, a po I wojnie światowej nieopodal stanął wielki tartak „Zamczysko" mieszczący obecnie ośrodek szkoleniowy Straży Pożarnej.

 

Północny Szlak Leśny im. Teofila Lenartowicza

Śladów - Janówek: 39,6 km, znaki niebieskie.

Nazwa szlaku nosi imię poety Teofila Lenartowicza (1822-93), który w młodości wędrował po Puszczy Kampinoskiej. Zaczyna się on na brzegu Wisły w Śladowie, dokąd można przeprawić się przez rzekę łodzią z Czerwińska. Po kilku kilometrach wędrówki przez taras zalewowy szlak wkracza w bory sosnowe pasa wydmowego i aż do Cybulic Dużych prowadzi leśnymi drogami i ścieżkami. Natomiast pod Górkami i Starą Dąbrową wiedzie przez porośnięty częściowo starodrzewem potężny zespół piaszczystych wydm śródlądowych - unikatowych w skali kraju.

Południowy Szlak Leśny

Żelazowa Wola - Dziekanów Leśny: 56,1 km, znaki zielone.

Niezwykle malowniczy szlak. Początek ma w miejscu urodzenia Fryderyka Szopena. Na trasie można zobaczyć wszystko, co najbardziej charakterystyczne w Kampinoskim Parku Narodowym: dziczejące łąki na torfowiskach, liściaste lasy bagienne, ogromne wydmy porośnięte starymi sosnami, okazałe drzewa pomniki przyrody, obszary ochrony ścisłej, ostoje dzikich zwierząt puszczańskich. W miejscowości Granica znajduje się interesujący ośrodek dydaktyczno-muzealny KPN, pod Zaborowem Leśnym jest warta zwiedzenia powstańcza mogiła z 1863 r., z kolei w Pociesze - mogiła żołnierzy Armii Krajowej. Jest to 2-dniowa trasa; we własnym namiocie można zanocować na polu biwakowym w Roztoce.

Południowy szlak krawędziowy

Dąbrowa Leśna - Kampinos: 49,8 km, znaki niebieskie.

Bardzo atrakcyjna trasa prowadząca wzdłuż południowych obrzeży Kampinoskiego Parku Narodowego. Przebiega od granic Warszawy i prowadzi do puszczańskiego muzeum w Granicy i wsi Kampinos. Zobaczymy tu np. bagienne łąki w okolicach Zaborowa Leśnego i Kampinosu, lasy koło Zaborowa i Leszna. W rezerwacie „Nart" znajduje się najstarszy w KPN zwarty drzewostan liczący ponad 200 lat. Atrakcję stanowią także liczne pomniki przyrody, leśny ogródek botaniczny w Laskach, wczesnośredniowieczne grodzisko w Zamczysku, miejsca pamięci narodowej i zabytki w Lipkowie, Zaborowie, Lesznie i Kampinosie. Trasę można przebyć w ciągu dwóch dni, jednak najlepiej podzielić ją na kilka 1-dniowych odcinków.

Szlak im. Powstańcó Warszawskich

Leszno - Wiersze - Truskaw: 19,5 km, znaki żółte.

Spacer tym szlakiem to wycieczka przez miejscowości i miejsca związane z polskimi powstaniami narodowymi i partyzantką z okresu II wojny światowej. Jedna z najpopularniejszych 1-dniowych tras mieszkańców stolicy. Zmienny krajobraz, wysokie wydmy oraz lasy o różnorodnym charakterze czynią ten szlak interesującym o każdej porze roku. Najładniejszy jest jednak jesienią i zimą, kiedy przy odpowiedniej warstwie pokrywy śnieżnej dostępny jest również dla narciarzy biegowych.

Szlak im. Aleksandra Janowskiego

Leoncin - Stara Dąbrowa - Leszno: ok. 21 km, znaki żółte.

Jest to jeden z najbardziej charakterystycznych dla Kampinoskiego Parku Narodowego szlaków. Został nazwany imieniem jej głównego organizatora Aleksandra Janowskiego (1866-1944), współzałożyciela Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego i pioniera krajoznawstwa w dzisiejszym tego słowa znaczeniu. Na jego grobowcu w Alei Zasłużonych na Powązkach wyryty jest symboliczny zarys drogi. Trasa ta jest szczególnie interesująca z tego powodu, że szlak przebiega przez wszystkie typy puszczańskiego krajobrazu: taras zalewowy, pasy wydmowe i bagna. Trasę da się przejechać zwykłym rowerem turystycznym. Przy większych śniegach warto wędrować tędy na nartach biegowych. W Starej Dąbrowie, zwłaszcza poza sezonem wakacyjnym, można zanocować i zjeść obiad w budynku harcerskiej Chorągwianej Szkoły Instruktorów (koniecznie po uprzedniej rezerwacji telefonicznej; patrz: noclegi).

Szlak im. Zygmunta Padlewskiego

Kampinos - Nowe Polesie: 16,3 km, znaki żółte.

Szlak nosi imię dowódcy powstania styczniowego Zygmunta Padlewskiego (1835-63), który przez jakiś czas miał siedzibę w dworku w Kampinosie. Wiedzie on przez Puszczę z południa na północ, terenami leśnymi. Na trasie mijamy ośrodek dydaktyczno-muzealny KPN w Granicy, miejsca związane z walkami w 1939 r., zabytkowy dąb i obszary ochrony ścisłej w Granicy i pod Krzywą Górą.

Szlak im. Stefana Żeromskiego

Wólka Węglowa - uroczysko Na Miny: 7,3 km, znaki żółte.

Ten cieszący się zasłużoną popularnością szlak prowadzi od granic Warszawy ku obszarowi ochrony ścisłej w Parku Kampinoskim: Uroczysku Łuża. Tutaj, na ubogich piaszczystych glebach rosną karłowate sosny o niesamowitych kształtach i wysokie jałowce. Fragment dziewiczej puszczy natomiast możemy zobaczyć w obszarze ochrony ścisłej „Sieraków" noszącym imię prof. Romana Kobendzy (1886-1955), dzięki któremu już w 1937 r. utworzono tam rezerwat. We wrześniu 1939 r. w tej okolicy toczone były krwawe walki. Można tutaj znaleźć wiele okopów i lejów po bombach, są też miejsca pamięci narodowej - m.in. Kamień Ułanów Jałowieckich, czyli kamień w uroczysku Nadłuże upamiętniający szarżę konną 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich na pierścień niemieckiego oblężenia Warszawy. Brawurowa szarża otworzyła drogę do walczącej Warszawy dla Grupy Operacyjnej Kawalerii gen. Romana Abrahama, a także pozostałym oddziałom armii „Poznań" i „Pomorze". Z uwagi na trudny i miejscami piaszczysty teren nie warto wybierać się tu rowerem.

Podwarszawski Szlak Pamięci

Laski - Wólka Węglowa: 11,7 km, znaki czarne.

Nazwa szlaku wiąże się z dużą ilością miejsc pamięci związanych z dramatycznymi wydarzeniami II wojny światowej. Tutaj, na przedpolach Warszawy, pod Laskami i Sierakowem zacięte bitwy toczyli we wrześniu 1939 r. żołnierze polscy z wojskami hitlerowskimi. Pod Dąbrową i Wólką Węglową miała miejsce słynna szarża Ułanów Jazłowieckich we wrześniu 1939 r. Są też liczne miejsca związane z konspiracją i walką podziemną w okresie okupacji hitlerowskiej, jak również powstaniem warszawskim 1944 r. Na początek tego szlaku wygodnie dostać się jednym z warszawskich autobusów podmiejskich.

Szlak Przechadzkowy

Izabelin - Wólka Węglowa: 7,3 km, znaki czerwone.

To jedna z krótszych tras pośród podmiejskich lasów na skraju Kampinoskiego Parku Narodowego. Dobra na spokojny rodzinny spacer. Po drodze kilka miejsc atrakcyjnych turystycznie. Liczne skrzyżowania z innymi szlakami umożliwiają skomponowanie własnej trasy. W Opaleniu znajduje się przyjemnie zagospodarowane miejsce wypoczynku. Trasa wyłącznie do wędrówki pieszej.

Szlak im. Antoniego Trębickiego

Wieś Palmiry - Mogilny Mostek: 2,6 km, znaki żółte.

Krótki szlak prowadzący przez dawną Puszczę Łomieńską. Z Puszczą Kampinoską łączy lasy prywatne dóbr Łomna, których dzierżawcą był w swoim czasie Antoni Trębicki (1764-1834) - znany obywatel i propagator nowoczesnych form gospodarki rolnej. Godzinka spokojnego marszu wystarczy, by przejść tą łagodną trasą.

Szlak im. Kazimierza Wójcickiego

Truskaw - wieś Palmiry: 11,5 km, znaki czarne.

Szlak zawdzięcza swoje imię Kazimierzowi W. Wójcickiemu (1807-79), który należał do pierwszych etnografów polskich. Był on także autorem powieści czerpiących z folkloru, notował baśnie i legendy, które następnie opublikował w 1848 r. w „Przejażdżce chwilowej po Mazowszu". Trasa ciekawa krajobrazowo. Za Truskawiem znajdują się kładki nad okresowymi mokradłami, a wśród wydm cmentarz-mauzoleum Palmiry, natomiast w końcowej części trasy - okazałe sosny. Szlak tylko do pieszych wędrówek.

 

Ścieżki dydaktyczne

Prócz znakowanych szlaków warto wybrać się na przechadzkę jedną ze ścieżek dydaktycznych Parku. Przewodnik ze szczegółowym opisem ścieżek można nabyć w Centrum Edukacji KPN za 1 zł w miejscowości Granica. Oto kilka z nich:

Do Karczmiska - ścieżka ma ok. 3 km długości i rozpoczyna się przy parkingu w Truskawiu. Wędrując tą drogą, zobaczyć można bardzo stare, prawie 300-letnie dęby oraz fragmenty drzewostanu zniszczone w czasie huraganu w 2004 r. Trasa ścieżki jest łatwa, jedynie odcinek wzdłuż granicy Obszaru Ochrony Ścisłej Cyganka może być na wiosnę lub po obfitych deszczach zabagniony. Ścieżka liczy łącznie 11 przystanków i jest 1-kierunkowa, zatem najlepiej wrócić po jej przebyciu do parkingu.

Do starego dębu - ścieżka ma ok. 4 km długości i rozpoczyna się przy parkingu w Dziekanowie Leśnym (koło szpitala). Prowadzi przez malowniczy zachodni skraj Obszaru Ochrony Ścisłej Sieraków. Początkowo prowadzi borem sosnowym z licznymi kępami brzóz, po czym wkracza na teren bagienny, szczególnie piękny wiosną. Ścieżka liczy łącznie 12 przystanków, jest jednokierunkowa i kończy się w Sierakowie, więc najlepiej wrócić do parkingu lub pójść szlakiem czarnym przez Spółkową Górę, a następnie dalej szlakiem żółtym, który łączy się z początkiem ścieżki dydaktycznej.

Wokół Opalenia - ścieżka ma długość około 3,5 km i wiedzie przez zróżnicowane środowisko puszczy, gdzie obok borów sosnowych znajdują się także podmokłe lasy olchowe z sezonowymi zbiornikami wodnymi, a nawet otwarte wydmy. Na ścieżce jest 12 przystanków z tablicami zapoznającymi z funkcjonowaniem układów przyrodniczych oraz historią tego terenu.

Granica - ścieżka dydaktyczna długości zaledwie kilkuset metrów biegnie skrajem najstarszego Obszaru Ochrony Ścisłej „Granica" z początkiem przy Ośrodku Dydaktyczno-Muzealnym, a końcem przy cmentarzu wojennym. W pobliżu ścieżki jest skansen budownictwa puszczańskiego. Na trasie znajduje się aleja z dębami sadzonymi przez wybitne osobistości. Ścieżka oznakowana jest tablicami z opisami środowisk, gatunków roślin i ciekawostkami przyrodniczymi.

Dolina Roztoki - jest to jedna z najpiękniejszych ścieżek dydaktycznych. Znajduje się w samym centrum Puszczy Kampinoskiej. Wędrując niecałe 2 km, zobaczyć możemy wiele malowniczych miejsc. Siedem przystanków umieszczonych na trasie przybliża funkcjonowanie lasu i łąki, życie rodziny bobrów oraz historię powstania Kanału Zaborowskiego. Ścieżka początkowo prowadzi przez bór sosnowy porastający wydmy, by następnie dojść do dolinki. Warto na chwilę zboczyć ze ścieżki i podejść do punktu widokowego, z którego będziemy mogli podziwiać obszar ochrony ścisłej „Roztoka" oraz rozległe łąki w okolicach Łubca.


Po regionie oprowadza: Michał Bogdański

Obiekty dodane przez użytkowników:
Kapliczka z 1918 r.
Kapliczka w Granicy wybudowana przez Kampinowskich Leśników jako votum wdzięczności Matce Boskiej za Odzyskanie Niepodległości w 1918 roku.
dodał: DANIELSKI
Pomnik przyrody - topola biała
Pomnik przyrody - topola biała.
dodał: Monika
poprzedni rozdział
Historia
następny rozdział
Informacje praktyczne
Ciekawe publikacje:
Ladowanie...
Regulamin i polityka prywatności | Kontakt | Dla prasy
Portal tworzony przez Was i Wydawnictwo Bezdroża

Created by Amistad Group