Poreč

Poreč, położony na wąskim półwyspie, liczy ok. 7600 mieszkańców. Pierwszą osadę w tym miejscu założyli Ilirowie, a w II w. p.n.e. powstała tu rzymska kolonia Julia Porentium. Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego w 395 r. Poreč dostał się pod panowanie wschodnich Gotów, zaś w latach 539-788 władzę nad nim objęło Bizancjum. Właśnie z tego okresu pochodzi jedna z najpiękniejszych wczesnobizantyjskich budowli Europy - bazylika Eufrazjusza (Eufrazijeva bazilika). Niestety panujący tu od 788 r. Frankowie doprowadzili miasto do upadku. Po okresie samorządu komunalnego w XI w., znalazło się ono w posiadaniu patriarchy Akwilei, a od 1267 r. - Wenecji. W 1354 r. Poreč spustoszyli Genueńczycy, rabując m.in. relikwie św. Maura, patrona miasta, które dopiero w 1934 r. powróciły na dawne miejsce w bazylice Eufrazjusza. Od XV do XVII w. miasto wielokrotnie burzono. Zła sytuacja gospodarcza regionu uległa poprawie dopiero za panowania austriackiego (1797-1918), przerwanego na początku XIX w. okresem władzy napoleońskiej. Od 1861 r. Poreč był siedzibą sejmu Istrii - krajowego parlamentu monarchii austro-węgierskiej. W latach 1918-43 miasto znalazło się pod panowaniem Włoch. W roku 1944 zbombardowali je alianci. Spod okupacji niemieckiej Poreč został wyzwolony w 1945 r., a w latach 70 i 80 XX w. przeobraził się w prężny ośrodek turystyczny.